یه حس محو شدن تدریجی من رو فرا گرفته.

به این صورت که حس می‌کنم ذره ذره دارم تبدیل به پیکـ👾ـسل‌های بی رنگ میشم ولی انقدر روندش آهسته‌اس که حتی خودمم خیلی دیر متوجهش شدم و دیگه کاری نمیشه درموردش انجام داد.

البته شایدم فقط من نیستم، شما هم، حتی با نزدیکان تون، تا خودتون حرف نزنید، مکالمه‌ای شروع نمیشه؟

Kaveh things•••

•| #MyGames #MyMood

*هنوز نمی‌دونی قراره توی آینده چه‌کاره بشی؟*
اتفاقاً لازم نیست بدونی! 👀💙

چون دنیای کار خیلی بزرگ‌تر از چیزیه که تا حالا توی مدرسه و کتاب‌ها بهت معرفی کردن!

توی پی‌جو قراره با کلی *مسیر و حوزه‌ی جدید* آشنا بشی؛ از چیزهایی که شاید حتی اسمشون رو نشنیده باشی تا مهارت‌ها و حوزه‌هایی که امروز بازار کار واقعاً بهشون نیاز داره. 🚀

*توی پی‌جو قراره:*
🎤 با استادهای حرفه‌ای و خفن آشنا بشی
🚀 با کمک منتورها، شغل‌های جدید رو کشف کنی
🎮 بازی کنی و چالش داشته باشی
🤝 با دوستات تیم بشی
💡 پروژه حل کنی
🏆 و در نهایت از پروژت دفاع کنی!

سه روز تجربه، کشف و رقابت؛ آماده‌ای؟ 👀
دوستات رو بردار بیار🤝

👧🏻 ویژه دختران ۱۴ تا ۱۸ سال ( پایه نهم تا دوازدهم )
📅 ۲۱ الی ۲۳ شهریور
⏰ ساعت ۹ الی ۱۷
📍 سرای محله بهرود {سعادت آباد}

شاید یکی از همین حوزه‌هایی که قراره باهاش آشنا بشی، همون چیزی باشه که آینده‌ات رو می‌سازه!
🔗 برای کشفش، از *لینک ثبت‌نام* شروع کن👇🏻

https://survey.porsline.ir/s/fxBEk29t

@mizbemiz کانال در بله:

اینم بنظرم چیز جالبی اومد چون خیلی بین دوستان خودمم {که ازم کوچکتر بودن} می‌دیدم که از من می‌پرسیدن چطوری فهمیدی چیکاره بشی. و نمی‌تونستن تصمیم بگیرن 👌

کاش یه دوست کنکوری داشتم که به مناسبت اتمام کنکورش منو می‌برد بیرون سوخاری مهمونم می‌کرد 🥹

اگه جمعه‌ای خوب پیش رفته باشه، {یعنی تمام کارهای خونه رو انجام بدم، کارهایی که دیگران ازم می‌خوان تموم کنم، به دوستام توجه نشون بدم و بعد اونقدری وقت داشته باشم که ۳۰٪ از کارهای خودمم انجام بدم} تازه غروبش میگم کاش نقاشی می‌کشیدم 😊

حالا بماند که طراحی پلنر می‌خوام انجام بدم داره صد هفته میشه. یه لیست بلند بالا هم از کارهای جزئی نیمه واجب دارم که موندن و تازه خانواده هم میگن چرا پیش ما وقت نمی‌گذرونی-

تقریباً هیچ ماهی نشده بود که اینقدر تولد دوستان و آشنایان رو پشت هم تجربه کنم. تو چی هستی شهریور 💸

انقدر همیشه حواسم به همه چیز هست و همه چیو یادم میمونه [و چون معمولا ۱۰ بار چک می‌کنم که یه وقت اشتباه نشه]، وقتایی مثل الان که هندزفریم جا میمونه خونه واقعاً حس عجیبی می‌گیرم.
و البته همچین موقعیت هایی هستن که باعث میشن دفعه بعد دیگه با خودم نگم بذار لحظه آخر موقع رفتن هندزفری می‌ذارم. موقعیت‌هایی مثل این دلیل اون ده‌بار چک کردن‌هاس که معمولا بنظر مسخره میان. ولی وسواس ها از چنین چیزهایی شروع میشه.
از یه چیز که همیشه حواست بهش بوده و همین باعث شده خیالت راحت باشه... و یک‌بار که اشتباه می‌کنی برای جلوگیری ازش درصد احتیاط رو به صورت غیرضروری بالا می‌بری 😪