اهم اهم... نکته ظریفی بود❄️

میشه مثلا اشتباهی فکر کرده باشم دارم مریض میشم و نشده باشم؟؟ تو رو خدا الان واقعا موقعیت مریض شدن ندارم 😭

کاش خونه رو دوست داشتم حداقل-

می‌دونید مثلا وقتی اضطراب دارم، دلم نمی‌خواد هیچ‌جایی جز خونه باشم ولی وقتی خونه هستم هم حالم خوب نیست لزوماً...
یه زمانی منتظر بودم پدر مادرم نباشن تا زندگیم تازه شروع بشه ولی وقتایی که مضطرب می‌شم و حس می‌کنم تنها از پس کارها برنمیام، خب بالاخره یه حس امنیتی میده بهم هرچند محدود.

ولی وقتی در لحظات اضطراب نیستم دیگه هیچی در موردش واقعا خوب نیست... نه هم‌صحبت شدن با خانواده بهم حس خوبی میده نه حتی کارهایی که برام میکنن. حتی وقتی سعی میکنن کمکم کنن هم بابتش عصبی میشم و می‌خوام پاچه بگیرم...

واقعا حس عجیبیه هر شب برگردی جایی که این‌قدر توش برات حس خوشی وجود نداره...

نمی‌خوام ناشکر باشم. واقعاً قدردانم از داشته هام اما بعضی وقت ها واقعاً حس می‌کنم لیاقتش رو دارم که شب هام بعد از در اومدن از سرکار تموم نشه... و تازه با رسیدن به خونه کلی اتفاق خوب منتظرم باشه...

اثرات نخوابیدن بعد از سرم زدن :» گریبان گیرم شده بود
بعد قرص سرماخوردگی خواب آوره
قشنگ بدنم داره اسکرین شات میگیره

چرا نوبت ما میرسه "باید خودمون بدونیم؟" ولی نوبت بقیه که میشه، "ما باید می گفتیم؟"

حس میکنم یجای مسیر، بقیه راه شون رو تغییر دادن و من با خوش خیالی دارم راه اشتباه رو ادامه میدم به خیال اینکه همه باهم تو یه مسیر هستیم وقتی در واقع نیستیم... اونا هم به دلایلی چیزی بهم نمیگن... و من هی دارم تو مسیر اشتباه بیشتر و بیشتر دور میشم...

خب چون مسیرت در چنین حالاتی به سمت پیوی من نیست و مشکل دقیقا همین است😁

چقدر جمله‌ی «آه از نهادم برآمد» عجیبه و همزمان چقدر هیچی نمیتونه جاش رو بگیره... یعنی میتونه ها ولی خب زیبا نیست... بیای بگی « از ته ته وجودم نالیدم» می‌دونید؟