@Book_Life

زمان در سِیر گریزوار خود
چنان دیوانه‌وار می‌شتافت
و روزها را با چنان ولعی می‌بلعید
که او پاک مات ومبهوت مانده بود.

هنوز سر نچرخانده،
صبح به شب می‌رسید
و خورشید در افق فرومی‌رفت
تا بی‌درنگ از مشرق برآید
و دنیایی برف‌پوش را روشن کند...!

بیابان تاتارها | #دینو_بوتزاتی

@Book_Life

همه‌اش تصور من بود،
تصور من بود که همه نگاهم می‌کنند
و توی دل‌شان می‌گویند؛ چه خانم باشخصیتی.

شاید اگر کمی از خودم فاصله می‌گرفتم
آن وقت می‌دیدم کسی نگاهم نمی‌کرد...

هست یا نیست؟ | #سارا_سالار

@Book_Life

آدم‌ها هیچ‌وقت تماماً
از این جهان محو نمی‌شوند،
تا وقتی کسی به یادشان باشد
به زندگی ادامه می‌دهند...

بچه آهو | #ماگدا_سابو

@Book_Life

پیشترها اگر می‌گفتند؛
مجذوب زنی خواهم شد
از ته دل می خندیدم؛

هیچ موجودی را بیرون از خودم نمیدیدم،
تا تو ذره ذره آمدی به درونم؛
با هر نبض من می‌تپی
فراغتی نیست.انگار بزرگت کرده‌ام،
مثل احمق‌ها با خیالت حرف می‌زنم...

خانه ادریسیها| #غزاله_علیزاده

@Book_Life

از چشمی در نگاه می‌کنم.
از این کار لذتی را می‌برم
که آدم‌هایی که خودشان
همه چیز را می‌بینند
ولی دیده نمی‌شوند،
می‌برند...!

پرنده‌ی من | #فریبا_وفی

@Book_Life

وقتی احساسات کسی را
جریحه‌دار می‌کنم،
حتی اگر دشمنم باشد،
خودم هم آزرده می‌شوم...

سکوت دریا | #ژرژ_پطرسی

@Book_Life

وقتی کسی را دوست داشته باشیم،
همیشه تا آخر دنیا،
چیزی داریم که به او بگوییم
یا برایش بنویسیم...

ژه | #کریستین_بوبن

@Book_Life

در زندگیِ هرکس تنها یک نفر هست
که آدم نامش را در لحظهٔ مرگ فریاد می‌زند...

خیابان کاتالین| #ماگدا_سابو

@Book_Life

لازم نیست فرزندی به‌دنیا بیاوری
تا احساس مادری کنی،
به هر حال وقتی زنی، فی‌النفسه مادری...

احتمالا گم شده‌ام | #سارا_سالار

@Book_Life

چیزی که بیشتر از همه عشق را تباه می‌کند،
این است که یک دفعه متوجه می‌شوی،
رفتار مقبول سابقت، دیگر مضحک شده است...!

زمان‌لرزه | #کورت_وانگات

@Book_Life

خانم ویلسون می‌گفت
اگر می‌خواهی کاری کنی
آدم‌ها توانایی‌هایشان را نشان بدهند
باید همیشه با آنها خوب رفتار کنی...

چیزهای کوچکی مثل اینها | #کلر_کیگن

@Book_Life

زخم را یک‌باره می‌باید زد
تا دردِ آن اندک اندک از یاد برود،
و نیکی را خُرده خُرده می‌باید کرد
تا مزه‌یِ آن دیرتر از یاد برود...

شهریار | #نیکولو_ماکیاوللی

@Book_Life

کتاب‌ها من را به جاهایی می‌بردند
که به غیر از این نمی‌توانستم بروم.
اعترافات افرادی که تا به حال
ملاقاتشان نکرده بودم
و زندگی‌هایی که هرگز شاهدش نبودم
را با من در میان می‌گذاشتند.
احساسات و رخدادهایی که هرگز نمی‌توانستم تجربه کنم را در همهٔ آن کتاب‌ها می‌توانستم پیدا کنم...

بادام | #وون_پیونگ‌سون

@Book_Life

درس اول اینکه
از دوستت وقتی نیست دفاع کن.
درس دوم اینکه
حرف حق بزنید حتی اگر تنها بودید...

زیر سقف دنیا | #محمد_طلوعی

@Book_Life

کینه همیشه با سکوت آغاز می‌شود...!

عاشق| #مارگریت_دوراس

@Book_Life

از آنجایی که نمی‌توانیم
به بعضی‌ها بگوییم: تو یک احمقی
می‌گوییم: البته این نظر شماست...!

#چارلز_بوکوفسکی

@Book_Life

اگر زمان، معنای خود را در ابدیت بیابد،
به ناگزیر بایستی آن را
از همانجا نیز دریابیم.

از این رو، آغازگاه و راهِ
این جستجوگری (در پی مفهوم زمان)
از پیش مشخص است:
(راهی) از ابدیت به (سوی) زمان...!

مفهوم زمان | #مارتین_هایدگر

@Book_Life

این تنهایی همانی نیست
که هر روز حسرتش را می‌خورم.
بیشتر شبیه بی‌کسی است.
انگار همه تو را این‌جا گذاشته و رفته‌اند...

پرنده‌ی من | #فریبا_وفی

@Book_Life

دختر بچه‌ها خیلی زود عروس می‌شوند
و حتی اگر عروس نشوند،
مادری را در همان کودکی آغاز می‌کنند.
بچه‌ای را در آغوش می‌گیرند
و باهاش زندگی می‌کنند.
انگار مادری وزنه‌ای‌ست
که چند دهه قبل از آن،
مادران برای بالای سر بردنش،
خودشان را گرم می‌کنند،
اما پدری به حرکتی آنی و یک‌ضرب می‌مانَد...

پروژهٔ پدری | #فاطمه_ستوده

@Book_Life

اشکالی هم ندارد،
تمام این تجارب
اگر حاصلش شناخت باشد
بُعد و شخصیت به روح می‌دهد...

شب‌های تهران | #غزاله_علیزاده