به شوخی گفتم:
+ولی تو خوشت نمیاد که من برقصم.
-چرا خوشم میاد، ولی فقط وقتی من کنارت باشم.
+تو اهل رقصیدن نیستی.
-با تو هستم.
+مراقب باش آقای لارسن، وگرنه ممکنه فکر کنم واقعا دلت برای من رفته.
لبخندی روی لب هایش نشست: عزیزم، ما کارمون از این حرفا گذشته.
-Twisted Games

توی انیمه Attack On Titan هر زمانی که ناامید میشدن و میخواستن پا پس بکشن، میگفتن اگه الان ما عقب بکشیم تمام کسایی که توی این راه جونشون رو از دست دادن؛ مرگشون بیهوده میشه.

دلم می‌خواهد گریه کنم، اما اگر هم بکنم کسی به نجات من نمی‌آید. هیچ‌کس.
-کافکا در کرانه / هاروکی موراکامی

Maybe in another life...

‌شاید ظاهراً می‌خندیدم یا بازی می‌کردم ولی در باطن کمترین زخمِ زبان یا کوچکترین پیش آمد ناگوار و بیهوده ساعت‌های دراز فکر مرا به خود مشغول می‌داشت‌ و خودم خودم را می‌خوردم.
-زنده به گور | صادق هدایت

من توی تظاهر کردن عالی‌ام.

«خاطراتی که آدم‌هایش رفته اند دردناک اند، ولی خاطراتی که آدم‌هایش حضور دارند، اما شبیه گذشته نیستند، به مراتب دردناک ترند.»
-صد سال تنهایی | گابریل گارسیا مارکز

پیوسته همان رنج تحلیل‌ناپذیر را به‌تنهایی تحمل می‌کرد و پیوسته در تنهایی به همان معمای ناگشودنی می‌اندیشید. «یعنی چه؟ آیا به‌راستی باید مرد؟» و ندای درونش جواب می‌داد: «بله، حقیقت است و باید مرد.» می‌پرسید: «ولی آخر این‌همه رنج برای چیست؟» و ندا جواب می‌داد: «دلیلی نیست! برای هیچ!»
-مرگ ایوان ایلیچ

اکثر مواقع زندگی من اینطوریه: من بر اساس شهود + منطق میفهمم که یه اتفاق چطور قراره بیوفته.
آدم های منطقی اطرافم چون فقط منطقی هستن حرفم رو نمی‌فهمن، آدم های احساسی هم چون فقط به بخش شهودی تیکه میکنن متوجه نمیشن. بعد ۴-۵ سال میگذره تا حرف من ثابت شه بهشون ولی دیگه دیره.

بزن باران که دین را دام کردند
شکار خلق و صید خام کردند
بزن باران خدا بازیچه ای شد
که با آن کسب ننگ و نام کردند

غم، موندگاریش بیشتره.

«و نمی‌خواهم لحظه‌ی مرگ دریابم
زندگی نکرده‌ام.»

انجمن شاعران مرده – کلاین‌بام

Dear Cupid, next time hit us both.