۱. برترین‌های اروتیک
۲. برترین‌های سکس کمدی
۳. برترین آثار ممنوعه (از ۸ ژانر مختلف)
۴. برترین‌های دارک کمدی
۵. برترین‌های Swashbuckler (توضیحات)
۶. برترین آثار کالت (توضیحات)
۷. برترین‌های Dystopian (توضیحات)
۸. برترین‌های Chick Flick (توضیحات)
۹. برترین‌های دراکولا و خون‌آشام
۱۰. برترین‌های ژانر سرقت
۱۱. برترین‌ آثار Mockumentary (توضیحات)
۱۲. برترین‌ آثار Parody (توضیحات)
۱۳. برترین‌ فیلم‌های جاده‌ای
۱۴. برترین آثار سفر به فضا
۱۵. برترین‌های ابرقهرمانی
۱۶. برترین آثار آوانگارد (توضیحات)
۱۷. برترین‌ فیلم‌ها با موضوع آدم‌خواری
۱۸. برترین فیلم‌ها در دل جنگل
۱۹. برترین آثار با موضوع ماقبل تاریخ
۲۰. برترین انیمیشن‌های کوتاه
۲۱. برترین آثار استاپ‌موشن (توضیحات)
۲۲. برترین فیلم‌ها با موضوع زندان
۲۳. برترین فیلم‌های کوتاه
۲۴. برترین آثار ساخته شده از روی بازی
۲۵. برترین آثار با موضوع نینجا
۲۶. بهترین آثار با موضوع سفرهای دریایی
۲۷. برترین فیلم‌ها با موضوع انتقام
۲۸. برترین آثار Reunion (توضیحات)
۲۹. برترین آثار Prostitution (توضیحات)
۳۰. برترین آثار Mindbender (توضیحات)
۳۱. برترین آثار Magic Realism (توضیحات)
۳۲. برترین‌‌های بزهکاری نوجوانان (توضیحات)
۳۳. برترین فیلم‌ها بر پایه تئاتر
۳۴. برترین فیلم‌های ژانر Buddy (توضیحات)
۳۵. منتخب ۸۰ فیلم و انیمیشن گرگ‌نما
۳۶. منتخب ۸۰ فیلم ژانر جاسوسی
۳۷. منتخب ۸۰ فیلم ژانر Whodunit (توضیحات)
۳۸. منتخب ۸۰ فیلم ژانر Splatter (توضیحات)
۳۹. منتخب ۸۰ اثر نقش اول حیوانات
۴۰. منتخب ۸۰ فیلم ژانر Ensemble (توضیحات)
۴۱. منتخب ۸۰ فیلم ژانر Farce (توضیحات)
۴۲. منتخب ۸۰ فیلم ژانر Hyperlink (توضیحات)
۴۳. برترین‌های ژانر Melodrama (توضیحات)
۴۴. برترین‌های ژانر Odd Couple (توضیحات)
۴۵. منتخب ۸۰ فیلم ژانر Folk Horror (توضیحات)
۴۶. ۸۰ فیلم برتر با اتفاقات آخرالزمانی
۴۷. برترین‌های Con Artist / Hustler (توضیحات)
۴۸. برترین‌های ژانر Holiday (توضیحات)
۴۹. برترین‌های ژانر Outlaw (توضیحات)
۵۰. برترین فیلم‌های ژانر Sex Horror (توضیحات)

(تقریباً ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۰)

یک جنبش سینمایی کوتاه عمر ولی بسیار اثرگذار بود که درست وسط فضای سیاسی نسبتاً بازِ «بهار پراگ» شکوفا شد.

ویژگی‌هاش در حد فشرده:
• علیه کلیشه های رسمی و رئالیسم سوسیالیستی دولتی

• زندگی روزمره، تنهایی، یأس، شوخ طبعی تلخ

• ترکیب هجو، مستندگونه بودن، و قصه گویی خشن و بی رودربایستی

• بازیگران غیرحرفه‌ای، فضاهای واقعی، دوربین سبک و سیال

• نقد اجتماعی غیرمستقیم و زیرپوستی (یعنی سانسور گریز)

(تقریبا از اوایل ۲۰۰۰)

زمینهٔ تولد
پس از ۱۹۸۹ و سقوط چائوشسکو، سینمای رومانی مدت‌ها بی‌رونق بود؛ اوایل دهه ۲۰۰۰ نسل جدیدی از فیلمسازها با بودجه‌های بسیار کم و نگاه مستندگونه، واقعیت روزمرۀ پسا‌کمونیسم را مستقیم و بی‌پیرایه قاب گرفتند.

ویژگی‌های سبکی و فرمی
• رئالیسم سخت، کم‌موسیقی، کم‌نبضِ سینمایی
• پلان‌های بلند + کم‌تحرک
• بازی‌ها بسیار کم‌ اغراق، نزدیک به مستند
• طنز خشک، بوروکراسیِ فرساینده، نگاه اخلاق‌پژوهانه
• نقد پنهان مکانیکِ قدرت، فساد، روزمرگی خُردکننده

یه جریان فکری/زیباشناختی تو سینمای ایرانه که حدوداً از اوایل/میانه‌ دهه ۴۰ خورشیدی شکل گرفت و مهم‌ترین ویژگی‌اش این بود که سینما رو از سطح «فیلم‌های بازاری/فارسی» به سطح «اثر هنری» و «چراییِ زندگی آدم‌های واقعی» برد

موج نو سینمای هنگ‌کنگ (اواخر دهه ۷۰ تا اوایل ۹۰) یعنی ورود نسل فیلمسازهایی که از تلویزیون آمده بودند و زبان تازه‌ای آوردند: دوربین سبک، تدوین سریع، واقع‌گرایی شهری، و ترکیب ژانر با نگاه مؤلف. این موج از سینمای صنعتی و کلیشه‌ای «کونگ‌فو/اپرای وونگ‌فِی-هونگ» فاصله گرفت و سینما را به مسأله‌های امروز شهر ـ هویت، اضطراب قبلِ ۱۹۹۷، مهاجرت و مدرنیته ـ وصل کرد

موج نو ژاپن یعنی نسل فیلم‌سازانی که علیه نظام استودیویی کلاسیک توهو/شوچیکو شوریدند و زبان رادیکال‌تری آوردند: قطع‌های تهاجمی، آمیختگی مستند/فی‌کشن، جنسیت و خشونتِ بی‌پرده، و جوانی شهریِ پساجنگ. این موج سینما را از ملودرام‌های محترم و «ادبی» جدا کرد و تبدیل کرد به سینمای بی‌قرار و سیاسی خیابان

نئورئالیسم ایتالیا جنبشی سینمایی بود که پس از پایان جنگ جهانی دوم در ایتالیا پدید آمد و تا اواخر دهه پنجاه تداوم داشت. فیلمسازان پیشروی جنبش نئورئالیسم ایتالیا، سعی در نزدیک شدن هر چه بیشتر به واقعیت چه در روایت و چه در فرم داشتند.

رویکرد اخلاقی فیلمسازان این جنبش به هنر، باعث شد تا در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم که ایتالیا درگیر فقر، تورم و بیکاری گسترده بود، فیلم‌هایی با محوریت طبقات ضعیف جامعه یعنی کارگران و دهقانان و همچنین پارتیزان‌هایی که در طی دوران فاشیسم با حکومت موسولینی و اشغالگران نازی می‌جنگیدند ساخته شود.

این جنبش به مرور زمان رو به افول گذاشت و در اواخر سال‌های دهه پنجاه، کم‌کم از میان رفت اما تأثیرات گسترده‌ای بر سینمای جهان گذاشت.

جنبش اکسپرسیونیسم آلمان که در سال‌های پس از جنگ جهانی اول رشد و گسترش یافت، در شعر و هنرهای تصویری ریشه دارد و بیش از اینکه سعی بر واقع گرایی داشته باشد، به دنبال بیان احساسات و ایده‌های ذهنی و تخیلی هنرمند است. این جنبش به واسطه‌ تصمیمات نظام حکومتی آلمان طی سالهای ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۳ مبنی بر عدم ورود فیلم‌هایی خارجی فرصت پیشرفت پیدا کرد و توانست در دورانی که شرایط اقتصادی کشور نامساعد بود، به سرعت فراگیر شود.

جنبش/برچسبِ «New French Extremity» یه اصطلاحِ نقد سینماست (نه یک “مکتب رسمی”) که برای توصیف موجی از فیلم‌های فرانسوی به کار می‌ره.

ویژگی‌های کلیدی‌ش:
• خشونت، بدن‌محوری، مازوخیسم، شکنندگی بدن انسان

• مرزهای تابو (سکس/خشونت) رو خیلی شفاف و بی‌پرده به نمایش می‌ذاره

• هدف «شوک اخلاقی» به تماشاگره

• اغلب در فضای اجتماعی ـ سیاسی پست‌مدرن/بی‌اعتمادی/پوچی قرار می‌گیره

• ژانر مشخص نداره: از هنری تا ترس ـ وحشت تا درام

چرا مهم بود؟
چون یه شوک به بدن و اخلاقِ بود
و پرسش از این که «سینما اصلاً چقدر حق داره به بدن نفوذ کنه؟»

تماشاگر رو در موقعیتی قرار می‌داد که احساس خشونت کنه، نه فقط مشاهده!

نکتهٔ مهم:
خیلی از فیلمسازهایی که فیلم‌هاشون این برچسب رو داره قبول ندارن که عضو این موج هستن!

درواقع این اصطلاح رو منتقدها ساختن تا یک حساسیتِ مشترک رو اسم‌گذاری کنن.

یک موج گذرا از اواخر دهه ۵۰ تا اواخر دهه ۶۰ در سینمای بریتانیاست که ریشه در Kitchen Sink Realism تئاتر/ادبیات انگلیس دارد.

مشخصه‌ها:
• تمرکز روی طبقه کارگر شمال انگلستان

• زبان محاوره‌ای، فضاهای خاکستری صنعتی

• شخصیت‌های عصبانی/محاصره‌شده توسط ساختار اجتماعی (anti-hero)

• سبک نیمه‌مستند، لوکیشن واقعی، دوربین تحرک‌دار
زمینهٔ تاریخی:
بریتانیا بعد جنگ جهانی دوم رفاه ساخت اما «کالبدطبقه» هنوز بسته؛ جوانِ کارگر، راه فرار ندارد.
این موج این خفگی را بدون تعارف نشان داد.

جنبش سینمایی Dogme 95 یک جنبش فیلم‌سازی مدرن دانمارکی بود که در سال ۱۹۹۵ توسط لارز فون تریر و توماس وینتربرگ تأسیس شد. هدف این جنبش بازگشت به اصالت و سادگی در سینما بود و در مخالفت با فیلم‌های پرخرج هالیوودی، قوانینی سختگیرانه به نام Vows of Chastity را وضع کرد. این قوانین شامل استفاده نکردن از جلوه‌های ویژه، دکورهای ساختگی و موسیقی متن غیرواقعی بود و بر فیلم‌برداری با دوربین دستی، نور طبیعی و تمرکز بر داستان، بازیگری و مضامین سنتی تاکید داشت

ویژگی‌ها:
• نقد شدید نظام سوسیالیستی یوگسلاوی و بوروکراسی آن

• نمایش فقر، پوچی، و بی‌عدالتی اجتماعی

• استفاده از سبک مستندگونه، نمادگرایی، طنز سیاه و بدبینی

• شکستن ساختارهای روایی سنتی و زیبایی‌شناسی رسمی سینما

جنبشی سینمایی بود که در اواخر دهه ۶۰ میلادی در آلمان غربی آغاز شد و تا دهه ۸۰ ادامه یافت. این جنبش با تأکید بر نوآوری روایی، تکنیک‌های تجربی، و تمرکز بر مسائل اجتماعی و سیاسی، سعی در شکستن کلیشه‌های فیلمسازی مرسوم داشت.

جنبش (French Impressionist Cinema) یکی از نخستین جنبش‌های مهم سینمای هنری در دهه‌ ۱۹۱۰ تا اواخر دهه‌ ۱۹۲۰ بود. این جریان تلاش می‌کرد سینما را از سطح سرگرمی ساده فراتر ببرد و به یک هنر بیان‌گر احساسات درونی تبدیل کند

ویژگی‌های اصلی:
۱. تأکید بر تجربه ذهنی و احساسات شخصیت‌ها بجای روایت‌های خطی و بیرونی
۲. استفاده از تکنیک‌های بصری خلاقانه مانند اسلوموشن، محوشدگی، سوپراِمپوز، فیلترهای نوری، نماهای ذهنی و مونتاژهای شاعرانه
۳. توجه ویژه به حالت‌های روانی و «درونی‌سازی روایت»
۴. جست‌وجوی زیبایی‌شناسی تازه و تبدیل دوربین به ابزار بیان

رویکرد سینمایی Berlin School از اواخر دهه ۱۹۹۰ تا دهه ۲۰۱۰ ادامه داشت.

ویژگی‌های اصلی:
۱. روایت‌های مینیمالیستی و واقع‌گرایانه
۲. فاصله‌گذاری و مشاهده‌گری
۳. تمرکز بر شخصیت‌ها و بحران‌های درونی
۴. فضای سرد، معماری شهری و سکوت
۵. دوری از قواعد سینمای تجاری