نمیدونم چیکار کردی ولی میدونم هنوز دارم تقاص تورو پس میدم.

جاخوابه؟
میاد کنار من میخوابه.

بعضی وقت‌ها حس میکنم کائنات یک آدم مهربون رو سر راهم قرار میده تا امیدم به بشریت رو برگردونه؛ امشب همین اتفاق افتاد.

دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید
بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر
کز آتش درونم دود از کفن برآید
بنمای رخ که خَلقی والِه شوند و حیران
بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید
جان بر لب است و حسرت در دل که از لبانش
نگرفته هیچ کامی جان از بدن برآید
از حسرت دهانش آمد به تنگ جانم
خود کامِ تنگدستان کی زان دهن برآید
گویند ذکرِ خیرش در خیلِ عشقبازان
هر جا که نام حافظ در انجمن برآید

#حافظ

یا من به تو برسم، یا بهنام بانی با آل‌پاچینو عکس بگیره:

دیروز موقع دویدن صبحگاهیم، یک نفر رو اون طرف خیابون دیدم، سرش توی گوشیش بود، هیچ توجهی نمیکرد، چند لحظه مونده بود بره وسط خیابون، و ذهنم شروع کرد به تصور کردن همه‌ی اتفاقات.
مثلا چیزهای خیلی واضح..
اول کدوم ماشین زیرش میکنه؟ کدوم یکی از استخون‌هاش خرد میشه؟
موقعیت بدنش وقتی زمین میخوره...دقیقا چقدر طول میکشه از خونریزی بمیره؟
جزئیات پشت جزئیات..
بالاخره از این حالت اومدم بیرون ولی...
- ماشین زیرش کرد؟!؟
نه..نه به موقع نگاه کرد اما نکته این نیست، نکته اینه که کمک کردن به اون اولین فکرم نبود..
یا دومی یا سومیم...
این وضع چقدر داغونه؟! چطور میتونم خودم رو بپذیرم وقتی این تاریکی بخشی از وجودم شده؟!

- 𝑳𝒖𝒄𝒊𝒇𝒆𝒓 ²⁰¹⁶

تو به اندازه‌ی تمام آدم‌هایی که دوسم نداشتن دوسم داشتی.

بامت بلند باد که دلتنگی‌ات مرا
از هرچه هست غیر تو بیزار کرده است.

#فاضل_نظری

ماریای عزیزم!
امشب که بغض و اندوه هدیهٔ سهمگین وجودم شده، با آخرین نفس‌های باقی مانده‌ی امیدی که درونم جان میدهد برای تو مینویسم..
از هرچیز یا هرکس گذر کن جز خودت، خود را فراموش نکن زیرا من میدانم که داغ از دست دادن خود فراتر از حد تحمل آدمی‌ست؛
شاهد روزی نباش که سرگردان در جستوجوی خویش هستی، برای رسیدن به خود دیر نکن.
زمان انتظار کسی را نمیکشد پس تا قبل از اینکه برای تو و آرزوهایت دیر نشده، جوانه‌های زندگی را درون خود رشد بده.
نگذار انسان‌هایی که قلب‌هایشان آغشته به تاریکی‌ست روح تو را آزرده و تیره و تار کنند.
هر روز خود را در آغوش بکش و برای وجودت آمین‌گوی هفت آسمان باش، اول برای خود و سپس برای دیگری کافی باش.
گذشته را رها کن، بگذار تا زخم‌های خونین تو در دستان زمان التیام یابد.
ببخش و فراموش کن، روح تو برای کشیدن تنفر به جای جایِ این دنیا زیادی شکننده است.
روزی نرسد که برای آنچه از دست دادی دست تمنا بلند کنی و خانه به خانه به دنبال قلب و روح بی‌گناهت باشی؛
ماریا...