-به من دل ببند-

باورم کن...

و هیچگاه گمان نکردم که غم و اندوه من از نبودِ آدم‌ها در اطرافم و یا احساس تنهایی باشد.
درد من نبودِ تو و علاجِ من تو بودی.
هیچکس اما هیچگاه نخواهد فهمید که بودنِ تو به صلاح من است و نه نبودت.
چیزی که مرا زنده نگه میدارد تو خواهی بود و بی تو دلیلی برای ادامه‌ی زندگی نخواهم داشت مگر دیدار تو در روزی، زیر باران، پایین تر از ایستگاه اتوبوس سرویس برق.

ستاره دوردست!
نورافشانی کن
تا شباهنگام به تماشایت بنشینم
پرتوهایت
به نبرد تاریکی می‌شتابند
و آرزوهای دل بیمارم را
بر دوش میکشند
و روحم بسوی تو بال می‌گشاید
تا اوج
و سینه‌ام از بار اندوه میرهد
و سبکبار میشود

من آن نگاه آتش افروز را دیدم.

و سال‌هاست که آن چشم‌ها بر من فرو بستند..

2223

23

به من برس
من از رسیدن به تو سبز می‌شوم...☘

معانقه، یعنی در آغوش گرفتن.
عنق به معنای گردن است. معانقه یعنی گردن به گردن. آغوشی چنان عمیق و درهم فرو رفته، که گردن به گردن تماس پیدا کند.🍂

حالا سالهاست که دیگر هیچ نامه‌ای به مقصد نمی‌رسد
حالا بعد از آن همه سال، آن همه دوری
آن همه صبوری
من دیدم از همان سرِ‌ صبحِ آسوده
هی بوی بال کبوتر و
نایِ تازه‌ی نعنای نورسیده می‌آید

پس بگو قرار بود که تو بیایی و من نمی‌دانستم
دردت به جان بی‌قرار پر گریه‌ام
پس این همه سال و ماه ساکت من کجا بودی؟
حالا که آمدی
حرف ما بسیار،
وقت ما اندک،
آسمان هم که بارانی‌ست … !

به خدا وقت صحبت از رفتنِ دوباره و
دوری از دیدگانِ دریا نیست !
سربه‌سرم می‌گذاری … ها؟
می‌دانم که می‌مانی
پس لااقل باران را بهانه کُن
دارد باران می‌آید..

مگر می‌شود نیامده باز
به جانب آن همه بی‌نشانی دریا برگردی؟
پس تکلیف طاقت این همه علاقه چه می‌شود !؟