چند خموش می‌کنم سوی سکوت می‌روم.
- مولانا

دامش ندیدم ناگهان در وی گرفتار آمدم
- سعدی

📚عشق های خنده دار : #میلان_کوندرا
#رمان
💙@Blue_library

«نزدیک‌تر از جانی و دوری ز بر ما.»
- حسرت اصفهانی

دردناک ترین چیز
آن است که انسان حقش را آرزو کند.
-جورج اورل

می‌بینم من
آن شکفتن شادی را
پرواز بلند آدمیزادی را
آن جشن بزرگ روز آزادی را
- هوشنگ ابتهاج

قصدِ من از حیات
تماشای چشمِ توست!
- فاضل نظری

گویند که هر تیره شبی را سحری هست...
- طبیب اصفهانی

محو بودم هر چه دیدم دوش دانستم تویی
گر همه مژکان ‌گشود آغوش دانستم تویی

حرف غیرت راه می‌زد از هجوم ما و من
بر در دل تا نهادم ‌گوش دانستم تویی

غفلت روز وداعم از خجالت آب‌ کرد
اشک می‌رفت و من بیهوش دانستم تویی

بیدل امشب سِیر آتشخانه‌ی دل داشتم
شعله‌ای را یافتم خاموش، دانستم تویی

- بیدل دهلوی

شرابِ مرگ خورم بر سلامتیِ وطن.
- میرزاده عشقی

تمامِ بوسه‌هایم بی تو سُر خورد از دهان افتاد...
- حامد ابراهیم پور

📚پاستیل‌های بنفش : #کاترین_اپلگیت
#داستان
👁‍🗨 ۱۸۰ صفحه

رمان جذاب و دوست‌داشتنی پاستیل‌های بنفش درباره‌ی جکسون و خانواده‌اش است که روزهای سختی را سپری می‌کنند؛ چراکه پدر خانواده به بیماری ام اس دچار شده و به همین دلیل کار خود را از دست داده است. این خانواده دیگر هیچ پولی برای پرداخت اجاره خانه و خرید غذا ندارند. اوضاع به قدری وخیم است که در آینده‌ی نزدیک تمام اعضای خانواده یعنی جکسون، خواهرش، والدین و سگشان مجبور خواهند شد در مینی ون زندگی کنند، البته والدین نهایت تلاش خود را می‌کنند تا فرزندان خود را از این مسائل دور نگه دارند.
#معرفی_کتاب
💙@Blue_library

چند خموش می‌کنم سوی سکوت می‌روم.
- مولانا

روا بُوَد که چنین بی حساب دل ببری‌؟
- سعدی

غم‌گساران فرو شدند افسوس...
- خاقانی

در امتداد هر شب
من هستم و تمامت، با خویشتن نشستن،
در خویشتن شکستن
- حميد مصدق

دیگر برای من کافی نیست که بگم
"دوستت دارم"
می خواهم با تو به مرحله‌ای فراتر از زبان برسم.
- نزار قبانی

گفتم : « #آزادی یعنی که انسان این امکان را داشته باشد شک کند، اشتباه کند، جست‌وجو کند، حرفش را بزند، بتواند به هر مقام ادبی و هنری و فلسفی و چه مقام مذهبی و اجتماعی و حتی سیاسی نه بگوید ! » 
آن مقام بلندپایەی فرهنگی با حالتی انزجارآلود گفت : « این که شما می‌گویید یعنی ضد انقلاب ! »...
- اینیاتسیو سیلونه از کتاب خروج اضطراری

هفتمین اختر صبح سیاه
دل من بود
که بر خاک افتاد !
- هوشنگ ابتهاج