تهوع‌آورترین تعاریف از آزادی رو می‌شه توی اینستاگرام دید.

نیاز دارم دعوا کنم.

دلم می‌خواد توی یک داستان ذوب بشم.

زمان خارج از تهران وحشیانه نمی‌گذره و این خوبه.

کاش پروانه‌های آبی این‌جا همیشه دورم بودن.

که هم بال‌هام رو ببینی، هم چنگال‌هام رو.

نشستم روبه‌روی خودم.

بازنشستگی از دل‌تنگ نیمه‌وقت بودن.

لاله > رز

دلم می‌خواد بمیرم و حتی جسدی ازم نمونه.

کلمه ندارم.

Leave me alone.

حالا کلمه دارم اما براشون جا ندارم. نمی‌دونم باید کجا باشن.

حواسم رو جمع کن.

«صبوری‌ام به ستوه آمد.»

«اللّٰهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ.»

حل شدن توی امنیت و محبت می‌خوام.

MY EYES HURT.

احساس دور افتادگی می‌کنم.

به مامان گفتم منبع دریافت محبت ندارم. گفت: «می‌خورن به حصاری که ساختی دورت.» حصار؟ من حالا لباس هم نداره حتی جونم. لخت نشسته توی فضای وسیعی که سرد و تاریک و خالیه.