مهرْبان > مهرَبان

از توی کوله‌م بوی کتلت می‌آد و خوش‌حالم.

«رنج ما را که توان برد به یک‌گوشه‌ی چشم
شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی.»

عَزِیزٌ عَلَیَّ.

کاش یک‌جا بگنجم.

امشب آهنگ‌های آروم برام بفرستید. خیلی آروم.

غم بعضی شب‌ها جامده، بعضی شب‌ها جاریه.

نه حوصله‌ی آدم‌ها رو دارم، نه تحمل تنهایی رو.

دوست داشتم روز خوبی باشه.

فردا جمعه نیست، من لاغر و پول‌دار نیستم و این‌ها خیلی غم‌انگیزه.

«و به ناپایداری که پایدارترین مؤلفه‌ی زندگی‌ست فکر می‌کنم.»

بیش از یک‌ربع توی رخت خواب موندن بعد از بیدار شدن باعث می‌شه حالم بد بشه.

پیام‌هایی که هنوز جواب ندادم هم باعث می‌شن حالم بد بشه.

نیاز دارم امروز آروم و آسون بگذره.

آب جوشید. چی دم کنم؟

«که در زمانه‌ی من زن‌ها
نصیب ساده‌ی یک سوسوی ستاره نمی‌بردند.»

من ۱۹۹۸ متولد شدم، اما انگار از ۱۹۵۰ که مارکز «چشم‌های سگ آبی» رو نوشت خوندمش. حتی قبل‌تر.

"Every day I try to remember the phrase with which I am to find you."

به خاطر سه‌تا تماس کاری جون می‌کنم.