گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

-غرورت زیر خاک بره ایشالا.
+بمیرم یعنی؟
-غرورت.
+بمیرم یعنی.

من اکثر مواقع دوست دارم تنها قدم بزنم و اقل مواقع که دوست ندارم تنها قدم بزنم خیلی دوست ندارم تنها قدم بزنم.

از زمین هم خسته شدم، دلم می‌خواد روی ماه قدم بزنم.

دلم می‌خواست کسی رو داشتم که به خاطر شکستن لیوان مورد علاقه‌م با هم سوگ‌واری کنیم.

دست و پام داره از دنیا می‌زنه بیرون امشب.

دیگه برای ناراحت بودن خسته‌ام.

امروز دوست دارم پرنده‌ای باشم که شکارچی پیش چشم معشوقش بهم شلیک می‌کنه.

قلبم فشرده‌ست و شامم شکلاته. شب به خیر.

دست‌کش‌های ظرف‌شویی هم به نظرم غم‌انگیزن. خصوصاً اگر زرد باشن.

عادت به معشوق بودن خوب نیست. فقط معشوق بودن. معشوق بودن با صد اگر و اما.

محبت باید سیال باشه.

«ماجراهای بی‌قیدی‌ات را، گوشه‌ی حرمت من نیاور.»

حتی یک‌قدم.

برای دیدن آن خوب، آن خجسته‌ی مطلوب
چه‌قدر باید از این روزهای بد بشمارم؟

#حسین_منزوی

«آلما من نگران شونه‌هاتم.»

چه‌قدر همه‌چیز نسبیه.

«وَ بَکَتْ وَ بَکَی...»

وقتی از خواب می‌پری باید یکی باشه که باهاش حرف بزنی.

دلم می‌خواد نقطه‌ای باشم که ته تمام جمله‌هایی که با تردید نوشته شدن گذاشته می‌شه.

مقلب القلوب کار خودته.