تحمل می‌رود، اما شب غم سرنمی‌آید.

#مهدی_اخوان‌ثالث

گوشه‌ی دفتر نوشتم «خرید مخمل سبز».

But maybe that’s a lie!

دلم برای غزل گفتن تنگ شده.

آرزو تا وقتی بهش نرسیدی آرزوئه عزیز من.

درد را درمان کند دندان فشردن بر جگر.
از طبیبان چند جست و جو کنی درمان خویش؟

#صائب_تبریزی

«عاشقش بودی یا صرفاً دوست داشتی یه‌داستانی باهاش داشته باشی؟»

«وَ سِلاَحُهُ الْبُکَاءُ...»

الصبر رأس الایمان.

#امام_صادق

شب‌های بی‌قراری کم می‌شه، اما انگار آدم هربار از اول ضربه می‌خوره، به همون شدت، به همون دردناکی.

آدمی‌زاد ممکنه خود شب قبلش رو نشناسه.

و غم
چون سنگی
مرا در سراشیب یک دره
دنبال می‌کند.

#غلام‌رضا_بروسان

احساس تنهایی خیلی راحت آدم رو خفه می‌کنه. خفه می‌کنه بی این که بکشه. بارها و بارها خفه می‌کنه.

چی کار می‌شه کرد؟

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد.
من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک.

#حافظ

خواجه جدی جدی شوخی داره با من.

به جان تحمل بار فراق می‌کردم
اگر مرا به وصال تو احتمالی بود.

#خوش‌دل_تهرانی

«شاعری مسیره، نه مقصد.»

ز خلق بس که ملولم نمی‌توانم دید
که از نگاه جهان من هم از همان خلقم.

#معنی_زنجانی

کاش راز بودی. مثل قبل.