گزین شدند و سوار گزیده را کشتند...

سیه بپوش برادر! سپیده را کشتند.

سیه بپوش برادر که از پدر ماندیم...

«دلیل» رفت و یتیمانه از سفر ماندیم.

بیا به نام شهیدان ره، به کار شویم...

کفن بپوش که با یک‌دگر سوار شویم.

«تقلید در ساحت معنا و مضمونه، نه لغت. لغت اصلاً در انحصار کسی نیست.»

چه برف سوگ‌واری...

دلم می‌خواد رضا براهنی بخونم و زیتون پرورده بخورم.

اگر تهران ترکید، بدونید سر من منفجر شده.

دنیا خیلی کوچیک‌تر از چیزیه که فکر می‌کنید دوستان.

جمعه‌ی اندیشه‌های تنبل بیمار...

جمعه‌ی خمیازه‌های موذی کش‌دار...

این‌دفعه واقعاً کار خودشون بود.

ترسناک‌تر از هرچیزی تو این دنیا ابهامه.

اگر داغ دل بود، ما دیده‌ایم.

اگر خون دل بود، ما خورده‌ایم.

اگر دل دلیل است، آورده‌ایم.

اگر داغ شرط است، ما برده‌ایم.