میدونید کجای چنل داشتن بامزهاس؟ اینکه آدم یک متن رو میذاره و فکر میکنه هیچکس درکش نمیکنه اما میبینه عه! ۱۰ نفر فوروارد کردن چنلشون پس تنها نیست و این رفتارش عجیب به نظر نمیاد. یک موزیک رو میذاری و فکر میکنی فقط خودت دوستش داری اما میبینی حداقل یک نفر بهش گوش داده و بهت میگه چه سلیقه قشنگی داری! یا عکسهایی از گوشه کوچیکی از زندگیت رو میبینن و تیکههایی که از کتابها هایلایت کردی و بهت میگن پر از احساسی، پر از زندگی! چقدر دوستتون دارم بچهها و حقیقتاً گاهی زندهام میکنه حرفهاتون!
1
استارز دادن به چنلها هم بامزهاس نه؟ من رو یاد دوران دبستان میندازه که کارت صد آفرین میگرفتم.
راهنمای مردن با گیاهان دارویی.
Photo
تنها چیزی که شنبهها رو برام قابل تحمل میکنه اینه که غروب تو راه خونهام و شاهد آسمونیام که انگار نقاشی شده!
Forwarded from ୧ ‧₊˚ 🕯 ⋅
میخوام شیرینی بپزم و بهترین پلیلیست دنیا برای همراهی پلیلیست چنل شماست. چینگده شما خوش سلیقهای بانو🤏🎀
୧ ‧₊˚ 🕯 ⋅
میخوام شیرینی بپزم و بهترین پلیلیست دنیا برای همراهی پلیلیست چنل شماست. چینگده شما خوش سلیقهای بانو🤏🎀
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از سرما خوشت نمیاد؟ میتونی درموردش گریه کنی یا سرت رو بکوبی به دیوار. کاری که من تابستونها انجام میدم.
از بچگی درونگرا و حساس بودم. خاطراتم درست یادم نمیآید اما طبق نوشتههای دفترچه خاطراتم از همان کودکی مثبتاندیش نبودم و هر از گاهی دمق میشدم. دوران دبیرستان بودم که افسردگی به طور جدی در من رخنه کرد، روی درس خواندنم اثر گذاشت، اجازه نداد به دانشگاه بروم و در نتیجه آیندهام را مختل کرد. اما حتی وقتی تمام جنبههای زندگیام را که میخواستم تغییر دهم، تغییر دادم _ وزنم، تحصیلاتم، معشوقم، دوستانم _ باز هم احساس افسردگی میکردم. البته همیشه افسرده نبودم اما این حالت حزن و اندوه میآمد و میرفت، درست مثل هوای بد که از آن گریزی نیست. مثلاً ممکن بود خوشحال به رختخواب بروم اما عبوس و غمگین از خواب بیدار شوم. وقتی استرس داشتم نمیتوانستم جلوی پرخوریام را بگیرم و هر زمان مریض میشدم بیوقفه گریه میکردم. تسلیم این واقعیت شده بودم که افسرده به دنیا آمدهام و اجازه داده بودم دنیایم تاریک و تاریکتر شود.
- میخواهم بمیرم ولی دوست دارم دوکبوکی بخورم. | بک سهی.
- میخواهم بمیرم ولی دوست دارم دوکبوکی بخورم. | بک سهی.
«طوری رفتار میکردم انگار که همهچیز خوب است، و در این امر استاد شده بودم.»