وایب تو شبی آخرای پاییزه🍁
پاییزی ک تو خونه کنار شومینه نشستی رو صندلیه راکت پتو روته
نوشیدنیت دستت
گرامافونت داره موزیکای نوستالژی موردعلاقتو پخش می‌کنه

شاید درونشان هزار تکه باشد. بی‌شک جراحت‌های بسیار عمیقی دارند که دیگر جوش نخواهد خورد، اما لبخند می‌زنند، می‌خندند، زندگی می‌کنند‌.
- خانه تاماریس. | ویرژنی گریمالدی.

«خوشبختی از تکه‌های کوچکی که در راه رسیدن به آن جمع می‌کنیم، شکل می‌گیرد.»

«عکس‌ها را نوازش می‌کنم، ای کاش پوست او بود‌.»

«اندوه کسانی را که در آن سهیم‌اند، به هم نزدیک می‌کند.»

«خاطرات دردناک نیستند، دانستن اینکه به گذشته تعلق دارند، دردناکشان می‌کند.»

«هنوز خیلی آسیب‌پذیرم. اگر کسی آزارم دهد، فرو می‌پاشم.»

پازل + چیت چت.

«شاید به همه چیز زیادی دل می‌بندی.»

«زندگی که فقط از مصیبت درست نشده.»

«با چشم‌هایش نوازشم می‌کند.»

کیوت‌ترین صحنه امروز دیدن مامانم و مامان‌ بزرگم بود که داشتن کارت پستال تولد رنگ می‌کردن. :))

«بهش نگفتم که دلم می‌خواهد گریه کنم.»

«در یک چیز مطمئن بودم: اینکه باید تنها باشم.»