مملو از عشقی بی‌قید و شرط که مادر و فرزند را، به محض اینکه چشم در چشم می‌شوند، به هم وصل می‌‌کند. در خانواده ما، این عشق را ابراز نمی‌کنیم.
- خانه تاماریس. | ویرژنی گریمالدی.

در خانواده ما، عشق در رفتارهای جزئی پنهان است. در پتویی که وقتی خواب است رویش می‌کشیم، در فیلمی که دوست داریم ببینیم، اما ترجیح می‌دهیم صبر کنیم تا با هم تماشا کنیم، در لبخندی که می‌زنیم، هنگامی که بغض در گلویمان گیر کرده است، در آخرین تکه کیک شکلاتی که برای دیگری باقی می‌گذاریم، در سری که بر شانه‌اش تکیه می‌دهیم، در کاغذ کادویی که نگه می‌داریم، برای اینکه رویش نوشته: «برای کوچولوی عزیزم‌.»
- خانه تاماریس. | ویرژنی گریمالدی.

عاشق کوالیتی تایم‌های دو نفره‌ام. دو نفری بریم راه بریم، بستنی بخوریم، غذا بخوریم، قهوه بخوریم. دو نفر باشیم و برای چند ساعت با هم وقت بگذرونیم.

_ خوشمزه‌ترین تیرامیسوی دنیا‌.
_ این ماگ رو دیدم یاد شما دو تا افتادم.
_ قراره همه جا برفی باشه با این مُهرها.
_ همین کتاب رو برای تولدت می‌خوای؟
_ شکلات دوست داری؟
_ گالری بزنم خودتون هم میزبانین هم مهمان.
_ شیرینی شما سرجاشه.
_ قو نیستی ولی از قو هم زیباتری.
_ وای بیرون رفتن با تو خیلی خوبه ذوق دارم.
_ وایب ابر می‌ده بهم این عکسات ابرای سرد و بارونی و ناز.
_ گربه مشکیه من نارنجیه تو.
_ همیشه تو ذهنم گربه بودی.
_ چقدر خوب شد اینو گرفتی. حس و حال اون لحظه رو سیو کردیم انداختیم لحظات خوبمونو تو شیشه درشو بستیم.

از آدم‌هایی که به جزئیات توجه می‌کنن خیلی خوشم میاد. مثلاً می‌گی از کجا فهمیدی از این نویسنده خوشم میاد؟ می‌گه: لا به‌ لای حرفات فهمیدم.

یعنی چی که دم در خونه از این‌ها 📬 نداریم تا پست‌چی برامون ماهنامه یا روزنامه بندازه؟