«در یک هزارتو گم شده‌ام.»

«باید یاد بگیرم که روی پای خودم بایستم.»

هرقدر هم که دور و برمان شلوغ باشد، در تنهایی است که دردها، نگرانی‌ها و شادی‌هایمان را حس می‌کنیم.
- خانه تاماریس. | ویرژنی گریمالدی.

چایی ریختم و کتاب جدیدم رو شروع کردم اما یهو دیدم درحال حاضر یک جایی بین ۳ خط گیر کردم.

«وقتی نگات می‌کنه، چشم‌هاش می‌گن خیلی دوستت دارم.»

«از این می‌ترسم که تمام خاطراتم رو فراموش کنم.»

روحش به پاییز تعلق داشت. به خش خش برگ‌ها، هوای مه آلود، به نم‌ نم بارون و بوی خاک خیس، به قهوه‌های گرمِ صبح‌های سرد، به قدم زدن روی برگ‌های زرد زیر بارون.

«بعضی ماجراها بد تمام می‌شوند و بعضی ماجراها دو بار بد تمام می‌شوند.»

«حافظه یک نقاشی با مداد است.»