من ولی جدی به فکر کسایی ام که پول اجاره خونه ندارن پول دارو و بیمارستان ندارن نون شب ندارن پول یه گیگ کانفیگ ندارن این وضع جدی جدی داره پایدار میشه انگار
اون روزی که این کفشها پات بود و رها اینور اونور میدوییدی و ادای پرنسسها رو درمیاوردی میدونستی روزی قراره زندگی اینقدر واست سخت و غیرقابل تحمل باشه عزیز کوچکم؟
شمارمو داری، بلاکت نکردم، قِلقمو بلدی، میدونی از چه راهی باید بیای، میدونی دلم برات تنگ شده، اما کاری نمیکنی. چون یه دم دستی تر و easy تر میخوای که لازم نباشه واسش بجنگی.
