واقعاً دوست دارم یکی رو عمیقاً دوست داشته باشم؛ باهاش راحت باشم، هرچی اذیتم میکنه بهش بگم، پیشش آروم بگیرم و قلقم رو بلد باشه، خودم رو پیشش سانسور نکنم، هر چقدر خواستم و تونستم بهش ابراز علاقه کنم و نگران هیچی هم نباشم.
یه چیزی میخوام بگم واقعا به دردتون میخوره. هیچوقت به آدما حتی نزدیک ترینتون نگید که چیا توی زندگی اذیتتونکرده چون شما فکر میکنید درددل کردید ولی اونا یه روزی که دیگه باهاتون خوب نباشن باهاتون عینا همون کارا رو میکنن. کار یاد آدما ندید.
بَچه که بودیم وقتی یهویی برقامون میرفت بابامون هرجای خونه که بود داد میزد نترسیدا من اینجام الان تویِ جایی از زندگیم دلم یکی و میخواد که وسطِ این تاریکی های زندگی اونجایی که هیچ نورِ امیدی وجود نداره یهو داد بزنهُ بگه نترسیا من اینجام...
همه چی گرونه. شدیدا گرونیه. دست به هرچی میزنی گرونیه. میری بیرون قدم بزنی گرونیه. شیر و ماست گرونه. سیگار گرونه. لباس گرونه. فقط زندگی ما ارزون شده...
به جایی رسیدیم که خوشحالی فردی و پول هم مهم نیست. پول داشته باشی بری سوپرمارکت و نگاه آدمای پیری کنی که با خجالت نگاه قیمتا میکنن. آدمای خمیده ای که ماسک زدن برا آبرو و شیشه ماشین پاک میکنن. خوشحالی جمعیه،نمیشه فردی داشتش.
خیلی بامزست که آدما فکر میکنن تا ابد براشون صبر میکنی و ایگوشون رو با این فکر که هیچ گزینه دیگه ای جز خودشون نداری تغذیه میکنن. - What is lost is lost - عزیزم.
تکتک قیمتا وحشتناکه؛ یعنی واقعا چیزی دیگه وجود نداره که بصرفه حتی قسطی. تمام پولامو نگهداشتم فقط برای بقا. دیگه تفریحو هابی داشتن و این چرت و پرتا برای من قفله.