انقدر دانشگاه رفتن برام سخته که نیاز دارم بابتش ازم تشکر شه. اینجوری که "عزیزم ممنونم ازت که بیدار شدی، لباس پوشیدی، سختی مسیر دانشگاه رو تحمل کردی و با حضورت، کلاسها رو منور کردی." و بعدش بوس و شیرکاکائو.
دارک ترین سایدم اینه که میتونم دنیارو بهت بدم و به همون سرعت ازت پس بگیرم جوری که انگار از اول نبودی و انگار حتی نمیشناسمت. وفاداری من عمیقه ولی سلف ریسپکتم عمیق تر.
