و در آخر هر آن چیزی را که دوست داشتم، رها کردم.

‌قدردان بودنت نیستن،نبودنت را هدیه کن.

نااميدكننده‌ترين آدمى بودى كه بهش اميدوار بودم.

حتی بین آدم ها هم تنهام.

چه بر من گذشت که ، اینگونه ویران شدم؟...

همیشه صدمو گذاشتم برای آدم‌هایی که تا ده بلد نبودن بشمرن.

چه بی تابانه می خواهمت!

‏دست به حذفم انقدر قوی شده می‌ترسم نفر بعدی خودم باشم.

تقصیر تو نیست عزیزم، اون لحظه فکر کردی ارزششو داره.

‏عجب زندگی بود؛ همش آدم اشتباه، مکان اشتباه، زمان اشتباه و تصمیم اشتباه.

حق با ونگوگ بود؛ غم، برای همیشه باقی می‌ماند.

« کیستم ؟ یک تکه تنهایی...»

‏امیدوارم اتفاق بعدی که خواست قوی‌ ترم کنه، بکشتم.

حرف زیاد دارم، اما گفتنش دیگه فایده ای نداره.

روزگار هرچه گرفت؛امید را نتوانست.

خداى رحم كُند بر من و غريبىِ من.

وقتی یکی و دوست داری "حافظ" بخون
وقتی عاقل شدی "سعدی" بخون.
منبع همه وقتایی که یه دردته + شعرش :
@Shear

تا همیشه بابت فرصت زندگی نکردن در کنار تو غمگین میمانم.