‏با من مهربون باش، من اونقدرام که وانمود میکنم قوی نیستم.

«همه‌چیز را پذیرفته‌ام، اما همچنان غمگینم…»

و رهایت كردم با اينكه به بند بندت
معتاد بودم ... !

بلد بودن آدم‌ها خیلی مهم‌تر از دوست داشتنشونه.

- به‌ یادت می‌نویسم، شاید روزی خواندی.

خر و خرمای عزیزم، دیگه هیچکدومتون رو نمی‌خوام

آدم حسابی باشید، آدمیزاد بودن کافی نیست.

او فقط آمده بود از دل ما رد بشود‌.

از لحاظ روحی نیاز دارم هیچوقت با آدما روبه رو نشم.

دل را اگر سر شوقی دگر بود تمام شد.

مرا ببر آنجا که بودنت تمام نمی‌شود.

هیچ نجات دهنده ای وجود نداره
جز خودت..

ولی پذیرفتن یجاهایی عمیقا درد داره.

یاری ک تحمل نکند،یار نباشد..

که روزی نشیب است و روزی فراز