او فقط آمده بود از دل ما رد بشود‌.

آخرین پروانه‌ت هم مرد؛ دیگه نیا.

بخشی از وجودِ من تا همیشه بابت نداشتنِ تو، غمگین می‌ماند.

دوس دارم تو بغل خودش از دست خودش گریه کنم.

عشق نباید به قیمت سلامت روانیت تموم بشه.

آزرده تَرم گر چه کم آزار تَرم...

چشم‌هایم برایت نگفتند که چقدر دوستت دارم؟

نمی‌گذرد عزیزِ من؛
نمی‌گذرد، حتی اگر بسیار گذشته باشد.

و در نهایت؛وای بر این صبرِ بی صدای ما...

-غنیـمت اسـت در ایـن روزگـار خنـدیـدن!

مرا اتفاقی پیر کرد که هرگز رخ نداد.

آدم هیچوقت طعم برخی اشک ها را فراموش نمی‌کند.

کاش زندگی انقدر ای کاش نداشت ...

دلم به غیر «خود» از هیچ‌کس گلایه ندارد‌