ولی اندوه دست از سر ما برنداشت عزیز.

نترسم که با دیگران خو کنی، تو با من چه کردی که با او کنی

ای خوش آن عاقل که زد بر کوچه‌ی دیوانگی...

من غرق شدم نه در دریا در رویا!️

من از رفتارات ناراحت نشدم، من فقط همه تصوراتم از تو خراب شد.

از بعضی آدم‌ها، یادگاری فقط زخم دارم.

او فقط آمده بود از دل ما رد بشود‌.

آخرین پروانه‌ت هم مرد؛ دیگه نیا.

بخشی از وجودِ من تا همیشه بابت نداشتنِ تو، غمگین می‌ماند.

دوس دارم تو بغل خودش از دست خودش گریه کنم.

عشق نباید به قیمت سلامت روانیت تموم بشه.

آزرده تَرم گر چه کم آزار تَرم...

چشم‌هایم برایت نگفتند که چقدر دوستت دارم؟