دلم به غیر «خود» از هیچ‌کس گلایه ندارد‌

گرم وَصل نبخشد، دلخوشم به خیال

در میانِ هزاران نفر، باز هم تنها بودم.

کاش میشد جلو رفتن ادما رو گرفت..

در ولش کن حسش نیست‌ ترین حالت ممکنم.

«بله، جنگ را تو بردی عزیزِ من؛اما مرا باختی.»

گم گشته باز نیاید، حافظ دروغ می گفت غم بخور.

‌دقیقا وقتی برگشت که نداشتنشو یاد گرفته‌بودم

آخرش میفهمی نشونه‌ها هیچوقت بهت دروغ نمیگفتن.

دلِ آباد اگر خواهی ، مکن ویران دلِ کَس را...