کوچ از پوچ به پوچی دیگر .

هستی چه بود؟ قصه‌یِ پر رنج و ملالی.

و چه ناگهان، بعضی از آدم‌ها برایمان غریبه
می‌شوند.

تا وقتی از دست ندی یاد نمی‌گیری قدر بدونی.

در دنیای پر از کپی بااصالت باش.

پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایانه.

هر جور نگاه میکنی، همه چی غمگینت میکنه.

من اهل تکرار نیستم؛ هرکی رفت، رفتنی بود.

کیستم؟ یک تکه تنهایی...

- غمت دوباره جان گرفت، میانِ قلب خسته‌ام.