«سبز ماندن در میان ویرانی ریشه می‌خواهد..»

تو را چه غم که یکی در غمت به جان آید.

«گلی که وقت نمیکنی آب بدهی را نکار...»

بمان تنها که تنهایی،به این تن‌ها شرف دارد!

- من ؟ برگی رها شده در باد

زمین گرد و کارما کار بلد.

در واقع مقصرِ داستانِ زندگی من، خودِ منم.

شب رفيق خوبيه‌ها ، اما خيلی سوال ميپرسه..

‘عزیزم غمِ تو مرا غمگین می‌کند.’

کوچ از پوچ به پوچی دیگر .

هستی چه بود؟ قصه‌یِ پر رنج و ملالی.

و چه ناگهان، بعضی از آدم‌ها برایمان غریبه
می‌شوند.

تا وقتی از دست ندی یاد نمی‌گیری قدر بدونی.

در دنیای پر از کپی بااصالت باش.

پایان تلخ بهتر از تلخی بی پایانه.

هر جور نگاه میکنی، همه چی غمگینت میکنه.