او فقط آمده بود از دل ما رد بشود‌.

«نام رویت می‌برم دل می‌رود ولله ز جا»

بمان تنها که تنهایی،به این تن‌ها شرف دارد!

از لحاظ روحی نیاز دارم هیچوقت با آدما روبه رو نشم.

گمان میکردم او چشمان ِ مرا دوست دارد.

پروانه‌های توی دلم وضعیت جالبی ندارن.

؛

تسکین نیابد جان من، صدبار اگر بینم تورا.

و تو عزیز من، تو فقط اشتباهی بودی که زیادی طول کشید.

بعد هر آمدنت، رفتن اگر هست، نیا.

چه می‌ماند پس از دیدار، جز تکرار دلتنگی؟

اگه فرصتها در نزدن؛پس در بساز.

تنها تنهایی است که تنهایت نمیگذارد.

عاقلان اهل سکوتند اگر حرفی نیست.

گُذرکن ! ازهرچه‌گُذرکردزِ ‹ تو › . .