اگه خواست بره جلوشو نگیر رفتنی میره.

جای خنجرت سبز شد ریشه داد.

همیشه امیدوارم، اما گاهی با چاشنی غمِ زیاد

تَوَقُع رنج است، نداشته باشید از هیچکس.....

«که آرامش در رهایی و تنهایی‌ست.»

در قید غم‌ام، خاطرِ آزاد کجایی؟

شاید تو یادت بره چی گفتی ولی من یادم نمیره چی شنیدم.

و وقتی تمام تنم می‌گریست، کسی بر‌ چشمم اشکی‌ ندید.

اندوهت را در آغوشِ خویش دفن کن‌.‌

اونقدر میبخشمت که دیگه دوست
نداشته باشم..!

او فقط آمده بود از دل ما رد بشود‌.

«نام رویت می‌برم دل می‌رود ولله ز جا»

بمان تنها که تنهایی،به این تن‌ها شرف دارد!

از لحاظ روحی نیاز دارم هیچوقت با آدما روبه رو نشم.