از خاکِ ما در باد، بویِ تو می‌آید...

اونقدری که توقع داری لیاقت نداری.

انسان بودن بس. میخوام درخت باشم.

من زیر آوار کسی جون دادم که فکر می‌کردم خونه‌مه.

لازمه‌ی دیدن ستاره‌ها؛ تاریکی مطلقه.

بد نیست شبی سر به جنونم بزنی…

جانِ من، همچو تو غارتگرِ جان بسیار است..

با حرفات به دستم آوردی ،با کارات از دستم دادی.

که با من مهربان سازد دل نامهربانش را

‏در دلم غوغاست اما راز داری بهتر است! ‌

نجات دهنده‌ی تو آینه فقط بقیه رو نجات داد، خودش غرق شد.

متاسفانه اونقدری که توقع دارید لیاقت ندارید.

ما جدا از هم غم‌ انگیزیم؛ با هم بیشتر.

در حسرت دیدن یه رویا تو واقعیت!