بی قیدم و از کار جهان فارغ مطلق

‏بعد تو ديگه هيچی مهم نبود، حتى خودت.

«دوست داشتن شما مرا تنها کرد.»

«دردمندان را ز بوی دوست درمان می‌رسد»

بزرگ میشیم برای هرکی که کوچیکمون کرد...!

گریه کردن تو خیابون سطح بالایی از درد و غمه.

کجا تو صیدِ منِ خسته‌دل شوی؟ هیهات

“ای کاش” حریف حسرتم نیست…

نیازی به جمع نیست خودم کافی ام.

جهان حیرانِ کارِ ما و ما حیرانِ کارِ خود... ‌

«اما قلب ها، علی‌رغم دوری،
وصل می‌شوند.»

مهم نیست اشتباهه یا نه. دلم بخواد، انجامش می‌دم.

کسی گروه ۲۰۲۲ و به قبل داره؟
مهم نیست ممبرش یه دونه باشه یا هرچندتا
با قیمت خوب میخرم:
@Bbh_f

می‌گفت غم های عمیق، خط خنده های عمیق تری می‌سازن.

پژمرده‌اى چنان كه نوازش صلاح نيست...

من، آفت روز و روزگار خویشم...

«بسیار سفر باید تا پخته شود خامی»