بازآ که بی حضورت خوش نیست زندگانی!

هر چیز که در خیال بگنجد، واقع است.

و چه بی‌ذوق جهانی که مرا با تو ندید.

که مِی با دیگری خورده ست و با ما سر گران دارد...

گاهی خودیا از همه دشمن ترن

محکوم به دفن شدن تو سیاه چاله های پوچ ذهن.

چو نیست چاره زِ بیچارگی صبور شدیم . .

سکوت قویترین فریاد است.

بٰایَد‌ سُقوط‌ْ کُنی‌ٔ تا‌ یٰاد‌ بِگیری‌ٔ چِجوری‌ٔ پَروٰاز‌ کُنیٔ.

تنگ مَپسند دلی را که در او جا داری...