مرا اگر هزار برنجانند، هیچ، جز قوی‌تر نشوم.

بخشیدن آدم ها راحته اما اعتماد کردنِ دوباره نه!

اگه کسی سعی می‌کنه از دستت بده؛ کمکش کن.

بازآ که بی حضورت خوش نیست زندگانی!

هر چیز که در خیال بگنجد، واقع است.

و چه بی‌ذوق جهانی که مرا با تو ندید.

که مِی با دیگری خورده ست و با ما سر گران دارد...

گاهی خودیا از همه دشمن ترن

محکوم به دفن شدن تو سیاه چاله های پوچ ذهن.

چو نیست چاره زِ بیچارگی صبور شدیم . .