چارهٔ ما هیچ نیست جز سپر انداختن.

چقدر به بودنت نیاز دارمو، چقدر نیستی.

حالمان گفتن ندارد، توصیفش کوتاه است و غمگین.«ما درد داریم.»

به دل بگیر،باور کن مردم میدونن دارن چیکار می‌کنن...

‌همه جمله‌ها مهمه، حتی مهم نیست.

«نم ندهی به کشت من آب به این و آن دهی..»

فرصت دوباره، بی‌حرمتی به تموم رنج‌هاییه
که کشیدی.

با کسی باشید که بدونه کی رو داره.

مخفی کردن ناراحتی، دردش از خود ناراحتی بیشتره.

آدم باید به قدری بفهمد که از پس ابراز
آن بر آید...

به دل خسته بِگویید خداوندی هست.

‌اجتماعی بودن با اشتراکی بودن خیلی فرق داره

یه وقتِ دیگه باید به دنیا می‌اومدم!

در سرم جنگ‌های بسیاری‌ست و تنها کشته‌اش منم :)

اینجا دگر خیالی برای بافتن نیست.

‏هرکی در توان خودش یه‌جایی ناامیدت
میکنه‌.

دریا نیازی نداره بزرگیشو ثابت کنه!