به لحاظ روحی نیاز دارم همه چیو ول کنم و برم.

از دست دادن هایش را زندگی میکرد.

به جای قند، باید آدمای سمی حذف کرد.

پنهان کردن غصه ها، از خود غصه ها دردش بیشتره.

آدما دیگه حتی از دورم قشنگ نیستن.

هزار زخم دوا نشده، نامش من.

لطفا منو ناراحت نکنید، من همینجوریش هم ناراحتم.

و گاهی تصمیم درست غمگینت می‌کند.

کیستم؟ یک تکه تنهایی...

پیکار با درون سخت‌تر است و خونبارتر.

نمی‌دونم شاید هیچوقت خود قبلیم نشم.

سازگاری بیش از حد آدمو بی ارزش میکنه.️

چارهٔ ما هیچ نیست جز سپر انداختن.

چقدر به بودنت نیاز دارمو، چقدر نیستی.

حالمان گفتن ندارد، توصیفش کوتاه است و غمگین.«ما درد داریم.»

به دل بگیر،باور کن مردم میدونن دارن چیکار می‌کنن...