تمامت را به کسی نده که اندکی‌اش را
به تو داده.

انگار بیگانه‌ام با تمام خوشی‌های جهان.

و شب بی انتها بود، مانند افکارم...

و گاهی دلتنگی امانِ آدمی را میبُرد.

‏اشخاص از آنچه در عکس میبینین، غمگین‌ترند.

نکن اعتماد اینا از غریبه غریبه‌ترن.

به دل بگیر،باور کن مردم میدونن دارن چیکار می‌کنن...

بسیار گران تمام شد، انسان باقی ماندن.

ز تمام بودنی ها، تو همین از آنِ من باش.

ای دل، غم این جهانِ فرسوده مخور..

تبدیل می‌شی به اون چیزی که ازش متنفر بودی.

صبر بیش از حد، هر حس و ذوقی رو از بین میبره.

‏گفت: هیچکی نفهمید و من دیگه توضیح ندادم.

امروز عاری از حرف، سرشار از غمم.

غم با من زاده شده، منو رها نمیکنه .

کاش میشد من نگم ولی تو بفهمی.

آدم هایی هستند ؛ که وجودشان از غمِ این دنیا را می‌کاهد.