و چه ناگهان، بعضی از آدم ها برایمان غریبه می‌شوند.

اما این ما هستیم که تمام میشویم،
نه غم‌هایمان.

آدما به اندازه چیزایی که باید بگن و نمیگن از هم دور میشن.

عزیزم من بی‌خیال نیستم، کاری از دستم
برنمیاد.

غم اگر به کوه گویم بگریزد و بریزد.

و چقدر زیبا هستند، آنهایی که از ریشه
خوبند...

سازگاری بیش از حد آدمو بی ارزش میکنه.️

تمامت را به کسی نده که اندکی‌اش را
به تو داده.

انگار بیگانه‌ام با تمام خوشی‌های جهان.

و شب بی انتها بود، مانند افکارم...

و گاهی دلتنگی امانِ آدمی را میبُرد.

‏اشخاص از آنچه در عکس میبینین، غمگین‌ترند.

نکن اعتماد اینا از غریبه غریبه‌ترن.

به دل بگیر،باور کن مردم میدونن دارن چیکار می‌کنن...

بسیار گران تمام شد، انسان باقی ماندن.

ز تمام بودنی ها، تو همین از آنِ من باش.

ای دل، غم این جهانِ فرسوده مخور..