زان‌ که نوعی انتقام‌ است،انتظار…

ترک ما کردی ولی با هرکه هستی یار باش!

آه چه زندگی‌ای ؛ تاریک ،فرو بسته و غمبار.

رسمش نبود عاشق کنی اما نمانی‌ پای من!

توی دِلم رَخت می‌شویند.

از چه میترسى دگر بعد از سیاهى رنگ نیست.

این خانه‌ی ویران چه غم از زلزله دارد؟

-چرا به هیچکس نگفتی؟چون هیچکس نپرسید.

حق با ونگوگ بود؛ غم، برای همیشه باقی می‌ماند.

من دوستت داشتم اما تو همه جوره به من آسیب رسوندی.

عمیق ترین زخم ها یادگاری از عزیز ترین آدم هاست.

برنده اونی بود که روی موندن کسی حساب نکرد.

و چه ناگهان، بعضی از آدم ها برایمان غریبه می‌شوند.

آدما به اندازه چیزایی که باید بگن و نمیگن از هم دور میشن.

و چه ناگهان، بعضی از آدم ها برایمان غریبه می‌شوند.