نمی‌دونم شاید هیچوقت خود قبلیم نشم.

رنج آدمو لال می‌کنه.

که حال غرقه در دریا نداند خفته بر ساحل.

دلم می‌خواد لم بدم وسط یه بیخیالی مطلق.

«به‌ هیچ‌ وجه از زندگی خوشم نمی‌آید.»

مراقب اندوهت باش

زان‌ که نوعی انتقام‌ است،انتظار…

ترک ما کردی ولی با هرکه هستی یار باش!

آه چه زندگی‌ای ؛ تاریک ،فرو بسته و غمبار.

رسمش نبود عاشق کنی اما نمانی‌ پای من!

توی دِلم رَخت می‌شویند.

از چه میترسى دگر بعد از سیاهى رنگ نیست.

این خانه‌ی ویران چه غم از زلزله دارد؟

-چرا به هیچکس نگفتی؟چون هیچکس نپرسید.

حق با ونگوگ بود؛ غم، برای همیشه باقی می‌ماند.