حق با خانوم هایده بود؛ درباره عشق به مردان اعتماد نکنید.

تو مرو گر بروی جان مرا با خود بر!

از همه‌چی ‌بدم اومده، از آدما بیشتر؛ میرم تو غارم.

این روزا 3% آدمم 97% استرس.

حتی نمی‌تونم توضیح بدم که چی داره اذیتم می‌کنه.

این زندگی رو دوست ندارم بعدی لطفا.

‏حق با ریاضی بود تا ثابت نکرده باور نکن.

تا شقایق هست، زندگی باید کرد.

اره ویناک عزیزم؛ خوبی بیش از حد سرگیجه میاره.

دگر بس است، زِ باران مگوی، باران باش.

من با یه نخ به دنیا وصلم، اون نخ تویی مامان.

عُمرم همه رفت و آرزوی تو نرفت!

آخر این درد مرا نوبتِ درمان آید.

فکر هر آدم عاقلی را دیوانه می‌کند.

راه‌ فرار هیچ‌وقت دورتر از نزدیکترین کتاب نیست.