حال من همیشه تاسیانه.

خوبم؛اما اگر فکر کنم، گریه‌ام خواهد گرفت.

آن که مرا آرزوست، دیر میسّر شود.

سبزند آرزوها، در برگ‌هایِ زردم.

خوبم؛اما اگه فکر کنم بابتش گریم میگیره.

مرا وصال نبايد، همان اميد خوش است.

اونی که داشت تموم‌ میشد من بودم نه غمام.

بله داریوشِ عزیزم، اون که رفته دیگه هیچوقت نمیاد. ‌‌

ای کاش تمام دنیا ناراحتم میکردن جز تو.

قطره قطره سوختم تا آفریدم خویش را..

حق با خانوم هایده بود؛ درباره عشق به مردان اعتماد نکنید.

تو مرو گر بروی جان مرا با خود بر!

از همه‌چی ‌بدم اومده، از آدما بیشتر؛ میرم تو غارم.

این روزا 3% آدمم 97% استرس.