سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا :)

هیچ حالی را بقایی نیست، بی صبری مکن!

با خیال رفتگان هم قانعم از بی‌کسی..

بودنتان زیباست نبودنتان ذره‌ای اهمیت ندارد ‌.

تو خودت و داری و خودت همیشه کافیه.

از همه من گریختم گرچه میان مردمم ...

زندگی در گذر است و و آدمی رهگذر ..

زخم بیهوده مزن سینه‌ام از قلب تهی‌است.

-هرچه تبر زدی مرا زخم نشد، جوانه شد…

من آن شکل صنوبر را ز باغ سینه برکندم

دلِ نازک به نگاهِ کجی آزرده شود:)

جهانی راز دارم مانده در دل

ماه همیشه پشتِ ابر نمیمونه‌‌..