فراتر از زمان 🔱

افسانه گرگ‌های سلتیک ، زمزمه‌هایی از خدایان خون‌خوار و محافظان مهربان

گرگ سلتیک یا ایرلندی، موجودی پیچیده و ماورایی است. به نظر می‌رسد گرگ‌ها همواره شخصیت‌های متنوعی داشته‌اند که به اندازه همتایان انسانی‌شان گوناگون بوده‌اند. گرگینه ایرلندی به هیچ وجه به عنوان یک «هیولا» شناخته نمی‌شد. این گرگینه، نگهبان و محافظ کودکان، مردان زخمی و افراد گمشده بود و حتی در زمان جنگ توسط پادشاهان به خدمت گرفته می‌شد.

گرگینه ایرلندی یا فاولاد (Faoladh)، با گرگینه‌های معمول در اروپای غربی تفاوت دارد و اغلب به عنوان موجودی خوب در نظر گرفته می‌شد. فاولاد مرد یا زنی است که به گرگ تبدیل می‌شود و اغلب به جای موجودی بی‌فکر و خون‌خوار، به عنوان محافظ یا نگهبان دیگران عمل می‌کند. برای مثال، ممکن است یک گرگینه تغییرشکل‌دهنده به عنوان موجودی شرور دیده شود، اما دیگری ممکن است به سمت یک کشیش مسافر برود و شروع به تبلیغ انجیل کند.

گرگ‌ها در ایرلند به دلیل شکار بی‌رویه منقرض شدند، اما این کشور تا قرون وسطی به دلیل تعداد زیاد گرگ‌های موجود، "سرزمین گرگ‌ها" نامیده می‌شد. گرگ‌ها در افسانه‌های ایرلندی جایگاه ویژه‌ای دارند و داستان‌های بسیاری از مردم که به گرگ‌ها تبدیل می‌شدند، نسل به نسل منتقل شده است.

در افسانه‌های سلتیک، گرگ‌ها تنها حیوانات یا موجوداتی فیزیکی نبودند؛ آن‌ها اغلب به عنوان پیام‌آوران خدایان یا حتی خدامحورانی در نظر گرفته می‌شدند که از مرز بین این جهان و جهان دیگر (Otherworld) عبور می‌کردند. کروم کروح (Crom Cruach)، که به خدای خمیده‌ی تپه‌ها معروف بود، در افسانه‌های ایرلندی تجسمی از خدای خشونت و نابودی است. پیروان او، همان اعضای وحشی “لاگناخ فئلاد”، با انجام آیین‌هایی مانند قربانی کردن انسان و مصرف گوشت نوزادان، قدرت‌های فرابشری خود را به نمایش می‌گذاشتند. اعتقاد بر این بود که خدای کروم کروح به اعضای این قبیله توانایی تغییرشکل به گرگ‌هایی پرهیبت و تسخیرناپذیر را داده است.

از سوی دیگر، برخی از گرگینه‌ها به خدایانی از جنس خیر و محافظت متصل بودند. لوگره (Lugh)، یکی از خدایان ایرلندی مرتبط با مهارت و خلاقیت، در برخی روایات حامی گرگ‌هایی مهربان بود که روح قهرمانانی را حمل می‌کردند و آن‌ها را به امن‌ترین مسیر برای رسیدن به دنیای دیگر هدایت می‌نمودند.

طبق یک افسانه محلی، توآخل تیپریشن، پادشاهی از ایرلند، در یکی از جنگ‌ها تمام سپاهیان خود را از دست داد و ناچار بود به تنهایی از قلمرو خود دفاع کند. زمانی که شکارچیان خارجی قصد تصاحب زمین‌هایش را داشتند، او به درگاه گرگ‌های فاولاد دعا کرد. روایت می‌گوید که یک گرگینه قدرتمند همراه با گروهی از گرگ‌های تند و تیز به درخواست او پاسخ دادند. سپاه گرگ‌ها نه تنها حمله مهاجمان را دفع کردند، بلکه آن‌قدر شجاعت و وفاداری نشان دادند که پادشاه آن‌ها را نگهبانان رسمی قلمرو خود اعلام کرد و حکمی داد که هیچ‌کس حق اذیت یا شکار گرگ‌ها در آن منطقه را ندارد.

یکی از افسانه‌های معروف ایرلندی بیان می‌کند که گرگ‌های فاولاد به عنوان محافظان کودکان گم‌شده عمل می‌کردند. می‌گویند اگر کودکی در جنگل‌های ایرلند راه خود را گم می‌کرد، گرگی سفید و زیبا به سراغ او می‌آمد و او را به شب‌پناهی امن هدایت می‌کرد. در برخی روایات، این گرگ‌ها از کودکان مراقبت کرده و حتی هنگام خواب برای آن‌ها گرمای لازم را تأمین می‌کردند تا از سرما نمیرند. مردم محلی می‌گفتند که اگر چنین اتفاقی بیفتد، کودک نجات‌یافته به خوشبختی و عمری طولانی دست خواهد یافت، زیرا این گرگ‌ها خود از خدایان دنیای دیگر الهام گرفته بودند.

در برخی از افسانه‌ها، فاولادها به عنوان اعضای "لاگناخ فئلاد (Laignach Faelad)" شناخته می‌شدند. این گرگینه‌ها نه موجوداتی مهربان و نگهبان، بلکه جنگجویانی وحشی و بی‌رحم بودند که در متنی قرون وسطایی به نام "Cóir Anmann" ذکر شده‌اند. در این متن، قبیله‌ای از انسان-گرگ‌های تغییرشکل‌دهنده از منطقه‌ای که اکنون به نام جزیره تیپراری (Tipperary Island) شناخته می‌شود، معرفی شده‌اند. این موجودات پیروان خدای خون‌خوار ایرلندی، کروم کروح (Crom Cruach)، بودند که به عنوان خدای خمیده‌ی تپه‌ها شناخته می‌شد.

این سربازان مزدور باستانی برای هر پادشاهی که حاضر به پرداخت هزینه خدماتشان بود، می‌جنگیدند. بی‌رحمی آن‌ها در نبرد، آن‌ها را به گزینه‌ای مطلوب برای هر پادشاه بی‌رحم و ناامیدی که به دنبال استخدام آن‌ها بود، تبدیل می‌کرد. اما هزینه خدمات آن‌ها چه بود؟ نه طلا، بلکه چیزی بسیار تاریک‌تر و هولناک‌تر ، گوشت نوزادان. روایت شده است که این جنگجویان وحشی، به ازای خدمات جنگ‌آوری خود، خواهان گوشت نوزادان برای تغذیه بودند.

😀

@ultratimebase

Please open Telegram to view this post