اگر عمری باشه امشب میخوام یه مطلب کار کنم.
به نظر خودم خیلی خیلی مهمه و دوست دارم با دقت بخونیدش.
یکم احتمالاً طولانی بشه و باید حوصله بذارید اما توصیم اینه از دستش ندید 💛

چند نفر از بچه‌ها درباره استرس این روزها نوشته بودند.
می‌خوام یه نکته مهم رو باهاتون در میون بذارم.
وقتی شرایط سخت میشه، طبیعیه که استرس هم بیشتر بشه.
اما توی این وضعیت، دو چیز رو نباید فراموش کنید:
هدفتون و شرایطی که باهاش هدف‌گذاری کردید.
فرض کنید از اول نشستید و منطقی فکر کردید.
گفتید من می‌خوام مثلا اطفال قبول بشم.
چرا؟
شاید چون به کار با بچه‌ها علاقه دارم.
شاید چون دوره تخصصش کوتاه‌تره.
شاید چون بعداً می‌تونم راحت تر فلوشیپ مورد علاقه‌ام رو برم.
شاید هم چون با شرایط زندگی و خانوادگی من سازگارتره.

بعد شرایط خودتون رو هم در نظر گرفتید.
مثلاً اینترن بودید و کشیک داشتید.
یا طرح بودید و وقت زیادی برای درس خوندن نداشتید.
پس به این نتیجه رسیدید که با ساعت مطالعه‌ای که دارم، این هدف هم منطقیه و هم دست‌یافتنی.
تا اینجا همه چیز درست پیش رفته.
اما وسط مسیر یه اتفاق می‌افته...
یکی از دوستاتون دنبال یه رشته دیگه می‌ره.
یکی دیگه توی آزمون ها درصدهای بالاتری می‌زنه.
یکی مرخصی گرفته و روزی ۱۲ ساعت درس می‌خونه.
و شما شروع میکنید خودتون را باهاش مقایسه کردن و کم کم بهم ریختن از لحاظ روحی.
کم‌کم یادتون می‌ره اصلاً چرا این هدف رو انتخاب کرده بودید.
از اینجا به بعد، استرس دیگه از آزمون نیست؛
از مقایسه است.
مقایسه‌ای که هیچ‌وقت شرایط دو نفر رو کنار هم نمی‌ذاره.
واقعیت اینه که درمان این استرس، نه دست من هست، نه مشاور، نه هیچ‌کس دیگه.
فقط خودتون می‌تونید با برگردوندن ذهنتون به منطق اولیه تصمیم‌گیریتون آروم بشید.
از خودتون بپرسید:
من روز اول، با چه منطقی این مسیر رو انتخاب کردم؟
اگر اون منطق هنوز پابرجاست، چرا باید امروز خودتون رو با کسی مقایسه کنید که اصلاً شرایطش با شما یکی نیست؟
این موضوع فقط برای آزمون نیست.
خیلی‌ها بعد از شروع رزیدنتی هم همین اشتباه رو تکرار می‌کنن.
مثلاً کسی با خودش تصمیم گرفته بود که اولویتش آرامش، خانواده یا زودتر وارد بازار کار شدنه.
اما چند ماه بعد فقط درآمد یا رشته دیگران رو می‌بینه و یادش می‌ره خودش چرا این مسیر رو انتخاب کرده بود.
یا حتی در ازدواج...
آدم با یک‌سری معیارها انتخاب می‌کنه؛
آرامش، اخلاق، همراهی، هم‌فکری...
بعد از مدتی، خودش رو با زندگی‌های ویترینی شبکه‌های اجتماعی مقایسه می‌کنه و فراموش می‌کنه اصلاً دنبال چه چیزی بوده.
به نظرم یکی از مهم‌ترین مهارت‌های زندگی اینه که:
قبل از هر تصمیمی، معیارهای خودت رو دقیق انتخاب کنی؛
اما بعد از تصمیم گرفتن، هر روز اون معیارها رو عوض نکنی.
ما ها معمولاً آدم‌های بسیار رقابت‌طلبی هستیم و نتیجش میشه میخوایم همه جا اول شیم حتی توی زمین بازی که ربطی به ما نداره.
این ویژگی، اگر کنترل نشه، تبدیل می‌شه به یک چرخه بی‌پایان از مقایسه.
و مقایسه، وقتی بدون در نظر گرفتن شرایط و اهداف خودت باشه، فقط استرس تولید می‌کنه؛ نه پیشرفت.
پس این روزها، هر وقت دیدید دارید خودتون رو با بقیه مقایسه می‌کنید، یک لحظه مکث کنید و فقط یک سؤال از خودتون بپرسید:
«آیا دارم خودم رو با معیارهای خودم می‌سنجم، یا با زندگی دیگران؟»
اگر جواب سؤال دوم باشه، احتمالاً مشکل از درس خوندنتون نیست؛ از اینه که منطق اولیه‌ی تصمیم‌هاتون رو فراموش کردید.

🖇 @BeyondPapers

خلاصه‌ی همه‌ی این حرف‌ها اینکه...
یادتون نره ما آدم‌های متفاوتی هستیم؛ با علایق، توانایی‌ها، محدودیت‌ها، آرزوها و شرایطی که برای هر کدوممون منحصر‌به‌فرده.
پس معیارهای خودتون رو بسازید و اتفاقاً بر اونها پافشاری کنید.
اما مقایسه با دیگران هرگز!
چون مقایسه، وقتی شرایط و هدف‌ها متفاوت باشن؛ فقط آرامش ذهن رو ازتون می‌گیره. 💛

🖇 @BeyondPapers

بچه ها دارم دو تا پست آماده میکنم.
یکی برای امروزتون و اون یکی توصیه های مخصوص روز امتحان.
سعی میکنم خلاصه باشه و صرفا توصیه هایی باشه که خودم به تجربه بهش رسیدم یا خیلی همه روشون تاکید داشتن همیشه.

سعی کنید چند بار بخونیدشون و حواستون بهشون باشه.

هیچ قسمتیش شعاری نیست و برام خیلی مهمه که به این توصیه ها دقت کنید.

آخرین حرف من قبل از آزمون... 💛
خب... بالاخره رسیدیم به روزی که ماه‌ها براش زحمت کشیدید.

⭕ ۱. امروز دنبال یاد گرفتن چیز جدید نباشید.
نه فایل سؤال، نه جزوه سوپرخلاصه، نه نکات طلایی کانال‌ها.
احتمال اینکه با یه منبع جدید، ذهنتون به‌هم بریزه خیلی زیاده.
امروز فقط مرور کنید و به دانشی که ساختید نظم بدید.
⭕ ۲. امروز، روز اعتماد کردنه.
اعتماد به ساعت‌هایی که خوندید.
اعتماد به آزمون‌هایی که دادید.
اعتماد به مرورهایی که انجام دادید.
این همه ماه زحمت کشیدید؛ محاله یک‌شبه از بین بره.
⭕ ۳. اگر حس می‌کنید چیزی یادتون رفته، نترسید.
تقریباً هیچ داوطلبی با احساس «من همه‌چیز رو بلدم» وارد جلسه نمی‌شه.
اتفاقاً این روزها بیشتر بچه‌ها احساس می‌کنن مطالب از ذهنشون پریده.
این حس طبیعیه.
سر جلسه خیلی از اطلاعات، وقتی سؤال رو ببینید دوباره به حافظه برمی‌گرده.
پس این احساس رو با «بلد نبودن» اشتباه نگیرید.
⭕ ۴. برای خودتون ددلاین مشخص کنید.
از همین الان تصمیم بگیرید تا چه ساعتی درس می‌خونید.
وقتی اون ساعت رسید، کتاب رو ببندید.
به خودتون قول بدید که بعد از اون دیگه درس نخونید.
ذهن هم مثل عضله‌ست؛ اگر تا لحظه آخر تحت فشار باشه، فردا بهترین عملکردش رو نشون نمیده.
⭕ ۵. اگر امشب خوابتون نبرد، نگران نشید.
شب قبل آزمون برای خیلی‌ها همینطوره.
هیجان باعث میشه مغز هنوز فعال بمونه.
این اتفاق به معنی خراب شدن آزمون نیست.
حتی خیلی از رتبه‌های برتر هم شب قبل آزمون خواب کاملی نداشتن.
استرس نداشتن مهم نیست؛ اضافه کردن استرس روی استرس مهمه.
⭕ ۶. امروز بین کانال‌ها نچرخید.
نبینید فلان استاد یا فلان کانال چه توصیه‌ای کرده.
شما ربات نیستید که هر توصیه‌ای رو مو به مو اجرا کنید.
بعد از این همه آزمون آزمایشی، خودتون بهتر از هر کسی می‌دونید با چه روشی بهترین نتیجه رو می‌گیرید.
اگر قرار بود توصیه‌ای به دردتون بخوره، تا امروز باید استفاده می‌کردید و بر اساس تجربه خودتون شخصی‌سازیش می‌کردید.
از اینجا به بعد، فقط به اپروچ خودتون اعتماد کنید.
⭕ ۷. وسایل فردا رو از امشب آماده کنید.
کارت ورود به جلسه، کارت ملی، مداد، پاک‌کن، آب، تغذیه و هر چیزی که نیاز دارید.
اجازه ندید فردا صبح با استرس‌های کوچیک شروع بشه.
⭕ ۸. هیچ رفتار جدیدی انجام ندید.
اگر همیشه قبل آزمون قهوه می‌خوردید، فردا هم بخورید.
اگر نمی‌خوردید، فردا روز امتحان کردنش نیست.
اگر صبحانه خاصی می‌خوردید، همون رو بخورید.
فردا قرار نیست متفاوت باشید؛ فقط همون کاری رو انجام بدید که در آزمون‌های آزمایشی براتون جواب داده.

نتیجه فردا فقط نتیجه دانشتون نیست.
آرامش، مدیریت جلسه و تصمیم‌های درست، به همون اندازه مهمن.

🖇 @BeyondPapers

پست دوم | فردا سر جلسه آزمون...
از اینجا به بعد دیگه بحث مطالعه نیست.
بحث مدیریت آزمونه.
⭕ اول آزمون گول ذهنتون رو نخورید.
تقریباً همه داوطلب‌ها چند دقیقه اول حس می‌کنن:
«هیچی بلد نیستم.»
دلیلش اینه که هنوز استرس اولیه وجود داره و مغز کاملاً وارد فضای آزمون نشده.
تمرکزتون فقط روی پیدا کردن سؤال‌های ساده باشه.
خیلی وقت‌ها وقتی آخر آزمون برمی‌گردید، همون سؤال‌ها براتون خیلی ساده‌تر به نظر میان.
⭕ اگر چند سؤال سخت پشت سر هم دیدید، روحیه‌تون رو نبازید.
این اتفاق خیلی وقت‌ها عمدیه.
طراح فقط دانش شما رو نمی‌سنجه.
مدیریت استرس شما رو هم می‌سنجه.
قرار نیست همه سؤال‌ها رو بلد باشید.
⭕ وقتی سؤالی رو بلد نیستید، طبیعی برخورد کنید.
برای رتبه‌های تک‌رقمی هم لازم نیست همه سؤال‌ها پاسخ داده بشن.
برای رتبه‌های دو رقمی، تعداد سؤال‌هایی که می‌تونید جواب ندید، خیلی بیشتره.
پس هر سؤال سخت، مساوی با از بین رفتن نتیجه نیست.
⭕ سؤال شک‌دار یعنی چی؟
اگر بین سه یا چهار گزینه شک دارید...
این دیگه سؤال شک‌دار نیست.
این سؤال رو نباید جواب بدید.
اما اگر فقط بین دو گزینه مردد هستید، داستان فرق می‌کنه.
پیشنهاد من همیشه این بوده که این تصمیم رو از قبل، توی آزمون‌های آزمایشی گرفته باشید.
ببینید زدن این سؤال‌ها برای شما سود داشته یا نه.
بعضی‌ها از این سؤال‌ها نمره می‌گیرن.
بعضی‌ها بیشتر ضرر می‌کنن.
اما اجماع کلی بر این هست بهتره این سوالات پاسخ داده بشن هر چند فراموش نکنید در هر صورت باید چند سوال سفید داشته باشید مگر نه یه جای کار میلنگه.
⭕ آب و خرما همراهتون باشه.
منتظر نشید که گرسنه یا بی‌حال بشید.
هر چند سؤال یک جرعه آب یا یک تکه خرما بخورید.
این کار فقط برای انرژی نیست.
باعث میشه مغز چند ثانیه از فشار مداوم خارج بشه و دوباره با تمرکز برگرده.
⭕ ممکنه سؤال ایراد داشته باشه.
گاهی سؤال دو جواب صحیح داره.
گاهی هیچ گزینه‌ای دقیق نیست.
گاهی صورت سؤال اشکال داره.
اگر به چنین موردی برخورد کردید، سریع نتیجه نگیرید که «مشکل از منه.»
علامت بزنید و ادامه بدید.

⭕ فردا فقط با خودتون رقابت کنید.
نه با رتبه‌های پارسال...
نه با دوستتون...
نه با کسی که فکر می‌کنید بیشتر خونده.
هر کسی مسیر، شرایط و هدف خودش رو داشته.
فردا فقط قرار نیست از بقیه بهتر باشید؛ قراره بهترین نسخه خودتون باشید.
⭕ آزمون رو در دو دور مدیریت کنید.
پیشنهاد من اینه که در دور اول فقط سؤال‌هایی رو پاسخ بدید که نسبت بهشون اطمینان دارید یا با کمی فکر به جواب می‌رسید.
سؤال‌هایی که نیاز به فکر بیشتر دارن رو علامت بزنید و ازشون عبور کنید.
دور دوم با ذهنی آروم‌تر برگردید سراغ همون سؤال‌ها.
خیلی وقت‌ها وقتی دوباره برمی‌گردید، جواب براتون واضح‌تر از بار اول خواهد بود.

⭕ پاسخ‌ها رو همون لحظه وارد پاسخنامه کنید.
این روش هم احتمال جابه‌جا وارد کردن گزینه‌ها رو کم می‌کنه، هم باعث میشه آخر آزمون با استرس انتقال پاسخ‌ها روبه‌رو نشید.
⭕ اگر چند دقیقه آخر وقت اضافه آوردید...
به جای حل سؤال جدید، پاسخنامه رو یک بار از اول تا آخر چک کنید.
مطمئن بشید هیچ گزینه‌ای یک خط جابه‌جا وارد نشده یا سؤالی ناخواسته جا نمونده باشه.
همین چند دقیقه گاهی از چند سؤال ارزشمندتره.
⭕ مهم نیست آزمون رو از کدوم درس شروع می‌کنید.
همون روشی رو انجام بدید که در آزمون‌های آزمایشی براتون جواب داده.
ضمن اینکه حواستون باشه ممکن فکر کنید دارید با درسی مسلط تر از بقیه هستید شروع میکنید اما همون درس خیلی سخت اومده باشه و فکر کنید مشکل از شماست.
به خاطر همین روی اینکه از چه درسی شروع میکنید خیلی وسواس نداشته باشید.

و آخرین حرف...
هر سؤال رو مستقل ببینید.
اگر یکی رو بلد نبودید، اجازه ندید روی سؤال بعدی اثر بذاره.
به جای فکر کردن به رتبه و نتیجه، فقط روی این تمرکز کنید که بهترین آزمونی که از دستتون برمیاد رو بدید.
بقیه‌اش دیگه از کنترل شما خارجه.
و یک جمله‌ای که خودم واقعاً بهش اعتقاد دارم...
محاله تلاشی که این همه ماه کردید، یک‌شبه از بین بره.
اگر آزمون سخت باشه، برای همه سخته.
اگر آسون باشه، برای همه آسونه.
در هر دو حالت، اختلاف شما با بقیه، همون چیزیه که طی ماه‌های گذشته ساختید؛ نه چیزی که امروز یا فردا اتفاق می‌افته.
برای تک‌تک شما از صمیم قلب آرزوی موفقیت می‌کنم.
امیدوارم چند وقت دیگه، خبر قبولی‌هاتون رو توی همین کانال بخونم.
خدا قوت رفقا. 💛
🖇 @BeyondPapers

یه نکته درگوشی هم بگم که نخواستم توی متن اصلی بیارم...
اگر سر جلسه به سؤالی برخورد کردید که احساس کردید دو گزینه می‌تونه درست باشه یا حتی صورت سؤال ایراد داره، سریع نتیجه نگیرید که «پس نباید جوابش بدم.»
واقعیت اینه که تقریباً هر سال چند سؤال از این دست وجود داره و بعد از آزمون، کلید اون‌ها اصلاح می‌شه و بیش از یک گزینه به‌عنوان پاسخ صحیح پذیرفته می‌شه یا نهایتا سوال حذف میشه.
و کسی که سوال رو نزده متضرر میشه.
البته این مال افرادی هست که واقعا بر اون سوال احاطه دارن نه که هر سوالی نتونستید پاسخ بدید بگید سوال مشکل داره.

🖇 @BeyondPapers

اگر کسی براتون مهمه و این روزها آزمون داره، این پیام‌ها رو براش بفرستید. شاید دقیقاً همین چند نکته به کارش بیاد.💛

۵ سوال دو جوابی شد حالا برد رو کی کرد؟😉

خب رفقا چند تا نکته راجع به انتخاب رشته بگم
اول اینکه چرا با تاخیر؟
هدف من مالی نبوده که بخوام از روز اول تبلیغ کنم که وای بچه ها وقت تموم میشه، ظرفیت من تموم میشه و فلان و بیسار

اتفاقاً نکته اینه مهمترین تایم رو ساعات پایانی میدونستم و میخواستم اگه نصیحتی دارم با فاصله مناسبی از اتمام وقت انتخاب رشته بگم بهتون
پس لطفاً توجه کنید چون شاید چیزای کلی بخوام بگم از نظرتون اما همینا مهم ترین نکته هایی هستن که بچه ها با فراموشی این بدیهیات با زندگیشون بازی میکنن

اولا حواستون باشه
اگه هنوز نتونستید انتخاب رشتتون رو قطعی کنید اصلا اصلا قرار نیست تعجب کنید یا نگران نباشید

خود من در ساعات پایانی آخرین تمدید بود که کلا شهر ها رو عوض کردم.
یا یادمه دکتر پیرحاجی میگفت توی تمدید انتخاب رشته بود که کلا رشتش رو عوض کرد
و این تجربه خیلیای دیگس
انگاری مثل امنحان وقتی به آخرش نزدیک میشید تازه مغزتون کار میوفته
و این دقیقاً دلیل اینه که من گذاشتم آخرین ساعت ها توضیحات رو بدم تا یه یادآوری براتون بشه

نکته دوم
شاید فکر کنید قرار یکم دیگه فکر کنید یا مشورت کنید و انتخاب نهایی رو انجام بدید و دیگه دلتون قرص شه و خیالتون راحت

اما متأسفم
قرار نیست به این آسونی باشه
من با حدود ۱۲ نفر رزیدنت از ۵ تا دانشگاه حرف زدم
با کلی آدم دیگه هم حرف زدم از قشر هتی مختلف که فقط از تجربشون استفاده کنم.
تازه من رشتم مشخص بود
فقط اولویت بین سه تا شهر بود که شک داشتم

آخرش میدونید چی متوجه شدم؟

هیچوقت هیچوقت نمیفهمید بهترین انتخاب رو انجام دادید یا نه

یه نفر رزیدنت سال سه بود
میگفت هنوز که هنوزه با خودم فکر میکنم واقعاً شهری انتخاب کردم درست بود؟
و خیلی مواقع غصش رو میخورد

خود من شخصاً خیلی رو انتخابم وسواس داشتم
و در نهایت همه چی عالیییی پیشرفت نسبت به چیزی فک میکردم
خیلی شرایطم stable هست
اما گاهی حتی منم به شک میوفتم
انگار این شک مربوط به ذات آدمیزاد هست.
شما هر جا که باشید آخرش یه نقطه میشه بهتون فشار میاد
اونجاست که ناخودآگاه به این قراره فکر کنید
واقعا درست بود؟

نکته سوم
بچه ها سیدبندی رشته ها و شهر ها بزرگترین مزخرفه دنیاست

گول این حرفا و این سیدبندی ها رو نخورید.
اگه به پول فکر میکنید الزاما این رشته های سید یک قرار نیست شما رو پولدار کنن
و رشته های سید های دیگه هم قرار نیست شما رو تو فقر بذارن

متخصص چشم میشناسم مطبش رو بسته.
رادیولوژیست میشناسم صرفا مدرکش گذاشته درمانگاه بزنن و بهش یه پول کمی بدن به خاطر مدرکش.
گوش و حلق و بینی هایی که پشیمونن
و ...