یهو متوجه میشید اوه اوه من که روز اول تصمیم گرفتم واسه دستیاری بخونم دلایلی داشتم
و اصلا کار دیگه ای نمیتونستم بکنم
پس حالا دوباره همه چی شروع میشه
اما با چند تفاوت اساسی

این بار دیگه استرستون خیلی زیاده
این بار اعتماد به نفستون رو از دست دادین و نمیخواید رتبه برتر شید فقط و فقط میخواید یک‌ رشته قبول شید و ادامه بدید

معمولا دوباره تو این مرحله بچه ها رجوع میکنن به مشاور
هر مشاوری که بدستشون رسید
احساسات و هیجانات غلبه میکنن به اونها

این بار سوالشون این نیست رتبه برتر میشیم یا نه

این بار فقط میپرسن الان شروع کنیم قبول میشیم؟
ارتو میاریم؟ قلب میاریم؟

اگر مشاور صادق باشه میگه با این روند خیر

پس دوباره یک احساسات فیک بهشون دست میده که حالا نشون میدم من کی هستم

اما چون وارد سیکل معیوب میشن معمولا این احساسات هم به سرعت فروکش میکنه

چند ماه بعدش میپرسن اورو میاریم؟
و ...

مهم چیه؟
وارد این سیکل نشید

چون وقتی شروع بشه خیلی سخت میشه ازش خارج شد

اگه تایم خودتون
انرژی خودتون
خانوادتون
اون هفت هشت سالی که زحمت کشیدید و دهنتون سرویس شده و منم مطمئنم اینو

براتون اهمیت داره همین اول کار مسیر رو بشناسید تا دچار مشکل نشید
تا توی این سیکل معیوب نیوفتید

اینو بدونید اگر تصمیم گرفتید برای دستیاری بخونید دیگه بخونید

دیگه جنگ جهانی شد
آب قطع شد
برق قطع شد
مریض شدین
هر چی هم شد امسال رو به سرانجام برسونید
با خودتون عهد کنید

چرا؟
چون تا روز آزمون هی این افکار میان تو ذهنتون
هی هر چی بشه با خودتون میگید اصلا از اول اشتباه بود شروعم

اما باید بدونید شاید واقعا هم اشتباه بوده امااا
اشتباه بزرگتر اینه وسطش ولش کنید

چرا اینارو میگم چون این چیزا طبیعت این داستانه
هر سال همینه
این آزمون همینه
بقیه آزمون ها هم همینن
به ذهن من اومدن
به ذهن بقیه هم میان

کی موفق میشه؟
کسی که بدونه آره این چیزا قراره بیان تو ذهنش
پس چیکار باید بکنه؟
بی توجهی
تلاش

الان هم دیدم نسبت به چند وقت پیش سوالاتی که بچه ها میپرسیدن خیلی کمتر شد

پس مطمئن شدم وارد فاز بعدی که درس نخوندن هست شدن(البته غالب بچه ها نه همه)

بخوایم مرور کنیم تا اینجا چی گفتیم

منبع هیچ اهمیتی نداره اگر باعث شه شما دغدغه پیدا کنین و دچار وسواس شین

هر چی اومد دستتون بخونین که فرقی ندارن
پیشنهاد من چی بود؟
QB