از توضیحات این مقاله : “کمتر آلبومی در سال 2024 تونست مثل کاوبوی کارتر همزمان با غنی بودن جسارت های مفهومی داشته باشه!”

"ما باید میفهمیدیم بیانسه خودش به تنهایی یه کشوره، اون نه تنها اهل تگزاسه بلکه تور رنسانس خودشو با سواری کردن روی یک اسب پر زرقو برق غول پیکر در اطراف استادیوم های فوتبال تموم میکرد، نشونه ها همه جا برای ما بود.

اون با منتشر کردن آلبوم کابوی کارتر خشم خودشو به عنوان یه آرتیست سیاه پوست در CMA سال 2016 و حاشیه های بعد از اون نشون داد و انگیزه ای شد برای کشف ریشه های سیاه پوست کانتری و این انقلاب عظیم رو بوجود اورد.

اون کلاه کابویی خودشو به سمت فرهنگ رودئو، پیست چیتلین، هانکی تونک، بلوگرس و هانکی تونک پرتاب کرد و همه این ژانر هارو توی آلبومش بهم وصل کرد و کانتری رو مجبور کرد که به اون نگاه کنه!

البته که اون باعث عصبانی شدن نژاد پرست های مراسم CMA شد، ولی با نامزد شده ترین آلبوم در یک شب در تاریخ گرمی مُشت محکمی به بخش ریسیست کانتری زد."

"با وجود هیت ترک تگزاس هولدم و موفقیت هایی که داشت ولی داخل آلبوم کابوی کارتر زاویه های جذابی تری هم پنهان شده، این آهنگ باپ جذاب یک ترکیب بی نظیر از کانتری، پاپ و راکه که حال و هوای کاملا متفاوت رو به کسایی که از کانتری زیاد خوششون نمیاد منتقل میکنه و میتونه نظر اونارو حتی تغییر بده، ازش لذت ببرید!"

"سوار یک اسب سفید، مثل ژنرالی میهن پرست و اقتدار پرچم امریکا توی دستاش، اون گفت که این یک آلبوم کانتری نیس، این آلبوم بیانسه‌ست که خودشو در تقابل با ساختار سفت و سخت این ژانر قرار بده!

با این حال این آلبوم جزو بهترین های امسال بود، یک مستر کلاس 27 ترکه با طول 78 دقیقه که تاریخ موروثی که نوازندگان سیاه پوست و رنگین پوست از دل اون بیرون میان، اشاره به اجداد واقعی این ژانر که گاهی نادیده گرفته میشن.

دیده شدن لیندا مارتل به عنوان Grand Ole Opry در مرکز آلبوم نشون از فایت بی پایان این انقلاب داره، و در گوشه کنار بازگشت به سنت بومیان تگزاس که اونهارو از دل تاریخ بیرون میکشه.

این رکورد نه تنها در سال 2024 منتشر شد بلکه انقلابی برای شروع یک قرن طلایی خواهد بود، نسل های کانتری آینده از بیانسه تشکر خواهند کرد."