«من دو بار اونجا بودم و فوق‌العاده بود. مردم پر از زندگی، عشق و شادی هستن. همیشه به بیانسه میگم که باید دوباره بریم. تماشاگرای برزیلی یه انرژی بی‌نظیر دارن، مخصوصا اینکه فن بیس دخترم‌ توی‌ برزیل خیلی بزرگه، حس میکنم باید چندین شب اجرارو فقط برای همونجا بزاریم، هرچند فکر نکنم بازم جوابگو جمعیت و هایپ اونجا باشه!»

مجله تأکید می‌کنه که بیانسه یکی از کسایی بود که دوباره توجه‌ها رو به کابوی‌های سیاه‌پوست برگردوند.
تاریخ‌نگارها تخمین میزنن حدود یک‌سوم آدمایی که تو دوره راه‌اندازی مسیرهای گاوداری تو تگزاس کار میکردن، کابوی‌های سیاه‌پوست یا واکروهای مکزیکی بودن. نسخه هالیوودیِ کابوی عملاً وجود اونا رو پاک کرد.

ولی پاک‌کردن همیشه دوام نمیاره. چند روز بعد از انتشار «Texas Hold ’Em» در سال ۲۰۲۴، یکی از اولین سینگل‌های Cowboy Carter، شبکه‌های اجتماعی پر شد از ویدیوهای آدم‌هایی از همه رنگ و سن که با آهنگ میرقصیدن و بخشی از اون تاریخ رو پس میگرفتن. این فقط یکی از تازه‌ترین نشونه‌های اون تغییر فرهنگیه؛ همون چیزی که میتونیم بهش بگیم «yeehaw agenda».