Beyoncé Access | بیانسه

• Landover, Washington DC, Night 1 🇺🇸

彡 #CowboyCarterTour | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access

633 views23:08

↲ واشنگتن پُست اجرای Cowboy Carter Tour در تاریخ 4 جولای رو نقدو بررسی کرد.

"کنسرت چهارم جولای بیانسه ادای احترامی بود به امریکای ناتمام"

تور Cowboy Carter این سوپراستار، دیدگاه‌های او درباره گذشته و آینده کشورمان را کامل‌تر جلوه می‌دهد.

نوشته شده توسط کریس ریچارد 📝

ترجمه کامل نقدو بررسی ⬇️

1/3

彡 #Magazines | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access

633 views03:37

Beyoncé Access | بیانسه

Photo

↲ "تعداد کمی — اگر نگیم هیچ‌کس — از ستاره‌های پاپ معاصر توانایی اینو دارن که یک ایده رو با اون همه سبک و دقتی که بیانسه داره، به سرانجام برسونن. بنابراین بهتره هر وقت کاری رو «نیمه‌کاره» انجام میده، حواستون رو خوب جمع کنید. مثل چهارم جولای، زمانی که درست توی پایتخت کشور اجرا کرد و با صدای معجزه‌گرش نسخه‌ای کوتاه‌شده از سرود ملی آمریکا «The Star-Spangled Banner» رو خواند، چند خط از آن رو حذف کرد و همین باعث شد لایه‌لایه استعاره‌ها در هوای دم‌کرده غروب پخش بشن.

استعاره‌ها چه چیزی رو نشون میدادن؟ اینکه این کشور هنوز اون چیزی نیست که ادعا میکنه هست. اینکه پروژه ساخت دموکراسی‌مون ناتموم مونده. اینکه ما هنوز درست در میانه راه هستیم. این «نیمه‌کاره‌بودن» نوعی حرکت هنرمندانه، عامدانه و تأمل‌برانگیز بود — دقیقاً برعکس چیزی که آلبوم سال 2024 بیانسه یعنی Cowboy Carter رو آزار می‌اد؛ آلبومی که روشن نمیکرد آیا بیانسه به موسیقی کانتری روی آورده تا فصل‌های فراموش‌شده‌ای از تاریخ موسیقی آمریکا رو باز پس بگیره، یا اینکه صرفاً قصد داشته شکست‌های خودش در گرمی رو جبران کند. (اشاره به باخت 4 بار جایزه آلبوم سال)

در هر صورت اون در شب گرمی فوریه گذشته به عدالت رسید. و توی کنسرت باشکوهش در Northwest Stadium در لندوِر، مریلند، که روز جمعه برگزار شد، به‌نظر میرسید با نوعی سبک‌بالی دلنشین، فضای تاریک و تیره آمریکا رو روشن میکنه — چیزی که به‌ویژه در اجرای آهنگ “Texas Hold ’Em” به چشم اومد؛ جایی که با پوتین‌های کابویی پاشنه‌بلند، مثل بچه‌ی که کتونی پوشیده، با شادی روی صحنه بالا و پایین میپرید.
یا شاید پلک زدیدن و اون صحنه رو از دست دادین؟ 😭

مثل همیشه، کنسرت بیانسه میتونه به چشم‌هات یاد بده که «بشنوند» — و اگر خوب دقت کنی، میتونی «آینده» رو بشنوی. مثلاً توی ضرب‌آهنگ پرزرق‌وبرق آهنگ “Riiverdance” که توش بیانسه با اعتمادبه‌نفسی گیج‌کننده آواز میخونه، در حالی که گاوچرون‌ دخترهایی با لباس‌های پولکی سربی‌رنگ اطرافش می‌رقصیدن، انگار همین الآن از یک سفینه فضایی پیاده شدن. یا در ریتم کُند و آینده‌گرای آهنگ “Tyrant” که اون روی یک گاو مکانیکی ساخته‌شده از طلای مُذاب سوار شد. یا در قطعات مختلفی که بیانسه سوار بر نعل اسبی نئون و آویزون از کابل، در آسمون گرم شب‌های تابستون پرواز میکرد.

اون در حالی که این‌همه عناصر علمی-تخیلی درخشان رو به لباس‌های غربی‌ش اضافه میکرد — چیزی که تو آلبومش به این شکل دیده نمیشد — نهایتاً پیام بزرگ‌تر «Cowboy Carter» رو روشن کرد: هرچقدر هم آینده‌ای که برای خود تصور میکنیم رؤیایی و پیشرفته باشه، بازم باید با گذشته‌مون کنار بیایم.

از نظر موسیقایی زمان حالتی دایره‌وار داشت. گاهی به‌سرعت میگذشت، مثل اجرای “Ya Ya” که بیانسه به‌راحتی از سبک جیمز براون بصورت ناگهانی وارد آوازهای یودِل‌مانند شد و در نهایت به وجد روحانی یک صبح یکشنبه رسید — و این‌همه رو تنها در چند ثانیه به هم دیگه پیوند زد. به‌نوعی، وقتی آهسته‌تر پیش میرفت، حتی بهتر هم به‌نظر میرسید؛ مثلاً زمانی که “Crazy in Love” رو با ریتم موسیقی go-go واشنگتن‌دی‌سی کندتر اجرا کرد، و اون اعتراف عاشقانه‌ش رو به قطعه‌ای شفاف و دل‌تکون‌دهنده تبدیل کرد. قبل از اینکه آهنگ “Formation” منفجر بشه، اون مقدمه رو کش‌دار و استعاری اجرا کرد — ضرب‌آهنگ جهنده ابتدایی آهنگ، تصویری از یک توپ لاستیکی رو تداعی میکرد که تو راه‌پله برج آوازها به پایین پرت شده."

2/3

彡 #Magazines | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access

639 viewsedited 03:43

Beyoncé Access | بیانسه

↲ "این پیچ‌وتابِ استادانه با زمان، البته که در همین لحظه حال اتفاق می‌افتاد — و در لحظه‌ای به‌مراتب پراضطراب‌تر از حالت عادی.

در طول این کنسرت، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تنها چند مایل اون‌طرف تر، در محوطه چمن کاخ سفید مشغول جشن گرفتن چهارم جولای بود؛ جشنی برای لایحه‌ای مالیاتی که پیش‌بینی میشه پوشش درمانی رو از میلیون‌ها آمریکایی بگیره و میلیاردها دلار بی‌سابقه به اداره مهاجرت و گمرک امریکا (ICE) اختصاص بدا.

بسیاری از اشعار بیانسه — مثل «نمیذارم آزادی‌م توی جهنم پوسیده شه» — وقتی مأموران ICE با لباس شخصی دارنن همسایه‌هامون رو از خیابون جمع میکنن، معنای دیگه ای پیدا میکنن. و در حالی‌که موسیقی اون فقط از طریق زیرمتن به عظمت و سنگینی اون روز اشاره میکرد، همون زیرمتن داشت فریاد میزد — جز وقتی که نمیزد.

آخرین ترک این آلبوم کوبوی کارتر Amen هس، و توی تور کنسرت هم همیشه قطعه پایانی بوده. اما اینجا، حالت ویژه و سفارشی پیدا کرده بود. بیانسه گفت: «میدونم که خیلی زخمی هستی»، با صدایی آروم و بی‌فشار، انگار صداش از دری نیمه‌باز عبور میکرد. وقتی بالاخره به «آمین» پایانی آهنگ رسید، هیچ‌گونه حس پایان یا آرامشی در کار نبود.

بعضی از فنا به آسمون خیره شدند، امیدوار بودن که چند آتیش‌بازی پایانی توی آسمون ببینن. اما در حالی‌که به آسمونی سیاه و خاموش چشم دوخته بودن، به‌سوی خروجی‌ها روانه شدن؛ انگار که نیرویی نادیدنی اونارو توب امتداد فرضیه ناگفته شب به حرکت در آورده، و همون پیام مهم:

"امریکا هنوز تمام نشده است!" 🇺🇸

3/3

彡 #Magazines | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access

630 viewsedited 03:50

Beyoncé Access | بیانسه

Photo

↲ آهنگ Crazy In Love در رتبه 234 لیست تاپ 500 استریم شده ترین آهنگ های تاریخ اپل میوزیک قرار گرفت.

بیانسه با داشتن 2 آهنگ (1 آهنگ سولو*) در این لیست، آرتیست زن دبیو کرده در دهه 90 میلادی با بیشترین‌ تعداد آهنگ در این لیست هست.

彡 #AppleMusic | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access

610 views04:38