Beyoncé Access | بیانسه
Photo
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Beyoncé Access | بیانسه
↲ بیانسه در آرت بوک تور دربارهی مفهوم آلبوم Cowboy Carter صحبت کرد و حسابی آتیش به پا کرد: «این وقفه در برنامهی معمول موسیقی کانتری شما، ارائهایست از شکل واقعی هویت. با دقت گوش بدین به صدای دختری که پدرش یکی از ستونهای اصلی ادغام نژادی در دبیرستان…
↲ بیانسه توی یکی از صفحات آرت بوک تور COWBOY CARTER اینترنت رو به باد انتقاد گرفته:
«یک سرزمین پهناور، عمدتاً کشفشده و سکونتیافته، اما همچنان به همون اندازه وحشی. امکانات بینهایت، قطعیتهای بسیار اندک. این مرز مجازیِ ظاهراً بیقانون که ما اونو "اینترنت" مینامیم، کلانتر واقعی نداره، قوانینش اغلب دور زده میشن و صفحهنمایشها نقابهایی برای ناشناس موندن فراهم میکنن.
در هر پیچوخم، ناشناختهها در انتظار تو هستن و واقعیتی که به اون باور داری شاید کاملاً ساختگی باشه. سفرهای بلندپروازانه در این پهنه دیجیتال بیپایان، همواره در معرض نقض بیدلیل آرامش شخصیاند؛ در قالب شایعه، اتهام، فرضیات و فرافکنیها.
اون صدای نرم و ترسناک قدمهای قانونشکنان قدیم، حالا جای خودشونو به صدای مداوم تایپ کردن داده — دروغپراکنی — حیلهگریِ مخفیانه زرنگها و زیرکها که حالا در قالب هکرها، اسپمرها و ترولها ظاهر میشن — هوش مصنوعی که همچون راهزنانی که روزگاری سرزمین رو غارت میکردن، اکنون درک و تصویر تو رو میرُباید — نیش عقربگونهی سخنان نفرتانگیز که توسط الگوریتمها تقویت میشود.
البته، خیالپردازان در حال ساخت موفقیتاند، فرصت خلق میکنن، جامعه میسازن و از حس فرار برای نوآوری بهره میبرن.
اما آسیبپذیریهایت همچنان بیدفاع باقی میمونن. اینجاست: وب جهانگستر، و غرب وحشیِ واقعی. چه ردپاهایی در شنهای این بیابان دیجیتال باقی خواهی گذاشت؟ آیا با رهاییبخشها همراه خواهی شد، یا فقط هرجومرج و ویرانی رو طولانیتر خواهی کرد؟»
彡 #ArtBook | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access
«یک سرزمین پهناور، عمدتاً کشفشده و سکونتیافته، اما همچنان به همون اندازه وحشی. امکانات بینهایت، قطعیتهای بسیار اندک. این مرز مجازیِ ظاهراً بیقانون که ما اونو "اینترنت" مینامیم، کلانتر واقعی نداره، قوانینش اغلب دور زده میشن و صفحهنمایشها نقابهایی برای ناشناس موندن فراهم میکنن.
در هر پیچوخم، ناشناختهها در انتظار تو هستن و واقعیتی که به اون باور داری شاید کاملاً ساختگی باشه. سفرهای بلندپروازانه در این پهنه دیجیتال بیپایان، همواره در معرض نقض بیدلیل آرامش شخصیاند؛ در قالب شایعه، اتهام، فرضیات و فرافکنیها.
اون صدای نرم و ترسناک قدمهای قانونشکنان قدیم، حالا جای خودشونو به صدای مداوم تایپ کردن داده — دروغپراکنی — حیلهگریِ مخفیانه زرنگها و زیرکها که حالا در قالب هکرها، اسپمرها و ترولها ظاهر میشن — هوش مصنوعی که همچون راهزنانی که روزگاری سرزمین رو غارت میکردن، اکنون درک و تصویر تو رو میرُباید — نیش عقربگونهی سخنان نفرتانگیز که توسط الگوریتمها تقویت میشود.
البته، خیالپردازان در حال ساخت موفقیتاند، فرصت خلق میکنن، جامعه میسازن و از حس فرار برای نوآوری بهره میبرن.
اما آسیبپذیریهایت همچنان بیدفاع باقی میمونن. اینجاست: وب جهانگستر، و غرب وحشیِ واقعی. چه ردپاهایی در شنهای این بیابان دیجیتال باقی خواهی گذاشت؟ آیا با رهاییبخشها همراه خواهی شد، یا فقط هرجومرج و ویرانی رو طولانیتر خواهی کرد؟»
彡 #ArtBook | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access
Beyoncé Access | بیانسه
Photo
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
↲ واشنگتن پُست اجرای Cowboy Carter Tour در تاریخ 4 جولای رو نقدو بررسی کرد.
"کنسرت چهارم جولای بیانسه ادای احترامی بود به امریکای ناتمام"
تور Cowboy Carter این سوپراستار، دیدگاههای او درباره گذشته و آینده کشورمان را کاملتر جلوه میدهد.
ترجمه کامل نقدو بررسی ⬇️
彡 #Magazines | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access
"کنسرت چهارم جولای بیانسه ادای احترامی بود به امریکای ناتمام"
تور Cowboy Carter این سوپراستار، دیدگاههای او درباره گذشته و آینده کشورمان را کاملتر جلوه میدهد.
نوشته شده توسط کریس ریچارد 📝
ترجمه کامل نقدو بررسی ⬇️
1/3
彡 #Magazines | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access
Beyoncé Access | بیانسه
Photo
↲ "تعداد کمی — اگر نگیم هیچکس — از ستارههای پاپ معاصر توانایی اینو دارن که یک ایده رو با اون همه سبک و دقتی که بیانسه داره، به سرانجام برسونن. بنابراین بهتره هر وقت کاری رو «نیمهکاره» انجام میده، حواستون رو خوب جمع کنید. مثل چهارم جولای، زمانی که درست توی پایتخت کشور اجرا کرد و با صدای معجزهگرش نسخهای کوتاهشده از سرود ملی آمریکا «The Star-Spangled Banner» رو خواند، چند خط از آن رو حذف کرد و همین باعث شد لایهلایه استعارهها در هوای دمکرده غروب پخش بشن.
استعارهها چه چیزی رو نشون میدادن؟ اینکه این کشور هنوز اون چیزی نیست که ادعا میکنه هست. اینکه پروژه ساخت دموکراسیمون ناتموم مونده. اینکه ما هنوز درست در میانه راه هستیم. این «نیمهکارهبودن» نوعی حرکت هنرمندانه، عامدانه و تأملبرانگیز بود — دقیقاً برعکس چیزی که آلبوم سال 2024 بیانسه یعنی Cowboy Carter رو آزار میاد؛ آلبومی که روشن نمیکرد آیا بیانسه به موسیقی کانتری روی آورده تا فصلهای فراموششدهای از تاریخ موسیقی آمریکا رو باز پس بگیره، یا اینکه صرفاً قصد داشته شکستهای خودش در گرمی رو جبران کند. (اشاره به باخت 4 بار جایزه آلبوم سال)
در هر صورت اون در شب گرمی فوریه گذشته به عدالت رسید. و توی کنسرت باشکوهش در Northwest Stadium در لندوِر، مریلند، که روز جمعه برگزار شد، بهنظر میرسید با نوعی سبکبالی دلنشین، فضای تاریک و تیره آمریکا رو روشن میکنه — چیزی که بهویژه در اجرای آهنگ “Texas Hold ’Em” به چشم اومد؛ جایی که با پوتینهای کابویی پاشنهبلند، مثل بچهی که کتونی پوشیده، با شادی روی صحنه بالا و پایین میپرید.
یا شاید پلک زدیدن و اون صحنه رو از دست دادین؟ 😭
مثل همیشه، کنسرت بیانسه میتونه به چشمهات یاد بده که «بشنوند» — و اگر خوب دقت کنی، میتونی «آینده» رو بشنوی. مثلاً توی ضربآهنگ پرزرقوبرق آهنگ “Riiverdance” که توش بیانسه با اعتمادبهنفسی گیجکننده آواز میخونه، در حالی که گاوچرون دخترهایی با لباسهای پولکی سربیرنگ اطرافش میرقصیدن، انگار همین الآن از یک سفینه فضایی پیاده شدن. یا در ریتم کُند و آیندهگرای آهنگ “Tyrant” که اون روی یک گاو مکانیکی ساختهشده از طلای مُذاب سوار شد. یا در قطعات مختلفی که بیانسه سوار بر نعل اسبی نئون و آویزون از کابل، در آسمون گرم شبهای تابستون پرواز میکرد.
اون در حالی که اینهمه عناصر علمی-تخیلی درخشان رو به لباسهای غربیش اضافه میکرد — چیزی که تو آلبومش به این شکل دیده نمیشد — نهایتاً پیام بزرگتر «Cowboy Carter» رو روشن کرد: هرچقدر هم آیندهای که برای خود تصور میکنیم رؤیایی و پیشرفته باشه، بازم باید با گذشتهمون کنار بیایم.
از نظر موسیقایی زمان حالتی دایرهوار داشت. گاهی بهسرعت میگذشت، مثل اجرای “Ya Ya” که بیانسه بهراحتی از سبک جیمز براون بصورت ناگهانی وارد آوازهای یودِلمانند شد و در نهایت به وجد روحانی یک صبح یکشنبه رسید — و اینهمه رو تنها در چند ثانیه به هم دیگه پیوند زد. بهنوعی، وقتی آهستهتر پیش میرفت، حتی بهتر هم بهنظر میرسید؛ مثلاً زمانی که “Crazy in Love” رو با ریتم موسیقی go-go واشنگتندیسی کندتر اجرا کرد، و اون اعتراف عاشقانهش رو به قطعهای شفاف و دلتکوندهنده تبدیل کرد. قبل از اینکه آهنگ “Formation” منفجر بشه، اون مقدمه رو کشدار و استعاری اجرا کرد — ضربآهنگ جهنده ابتدایی آهنگ، تصویری از یک توپ لاستیکی رو تداعی میکرد که تو راهپله برج آوازها به پایین پرت شده."
彡 #Magazines | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access
استعارهها چه چیزی رو نشون میدادن؟ اینکه این کشور هنوز اون چیزی نیست که ادعا میکنه هست. اینکه پروژه ساخت دموکراسیمون ناتموم مونده. اینکه ما هنوز درست در میانه راه هستیم. این «نیمهکارهبودن» نوعی حرکت هنرمندانه، عامدانه و تأملبرانگیز بود — دقیقاً برعکس چیزی که آلبوم سال 2024 بیانسه یعنی Cowboy Carter رو آزار میاد؛ آلبومی که روشن نمیکرد آیا بیانسه به موسیقی کانتری روی آورده تا فصلهای فراموششدهای از تاریخ موسیقی آمریکا رو باز پس بگیره، یا اینکه صرفاً قصد داشته شکستهای خودش در گرمی رو جبران کند. (اشاره به باخت 4 بار جایزه آلبوم سال)
در هر صورت اون در شب گرمی فوریه گذشته به عدالت رسید. و توی کنسرت باشکوهش در Northwest Stadium در لندوِر، مریلند، که روز جمعه برگزار شد، بهنظر میرسید با نوعی سبکبالی دلنشین، فضای تاریک و تیره آمریکا رو روشن میکنه — چیزی که بهویژه در اجرای آهنگ “Texas Hold ’Em” به چشم اومد؛ جایی که با پوتینهای کابویی پاشنهبلند، مثل بچهی که کتونی پوشیده، با شادی روی صحنه بالا و پایین میپرید.
یا شاید پلک زدیدن و اون صحنه رو از دست دادین؟ 😭
مثل همیشه، کنسرت بیانسه میتونه به چشمهات یاد بده که «بشنوند» — و اگر خوب دقت کنی، میتونی «آینده» رو بشنوی. مثلاً توی ضربآهنگ پرزرقوبرق آهنگ “Riiverdance” که توش بیانسه با اعتمادبهنفسی گیجکننده آواز میخونه، در حالی که گاوچرون دخترهایی با لباسهای پولکی سربیرنگ اطرافش میرقصیدن، انگار همین الآن از یک سفینه فضایی پیاده شدن. یا در ریتم کُند و آیندهگرای آهنگ “Tyrant” که اون روی یک گاو مکانیکی ساختهشده از طلای مُذاب سوار شد. یا در قطعات مختلفی که بیانسه سوار بر نعل اسبی نئون و آویزون از کابل، در آسمون گرم شبهای تابستون پرواز میکرد.
اون در حالی که اینهمه عناصر علمی-تخیلی درخشان رو به لباسهای غربیش اضافه میکرد — چیزی که تو آلبومش به این شکل دیده نمیشد — نهایتاً پیام بزرگتر «Cowboy Carter» رو روشن کرد: هرچقدر هم آیندهای که برای خود تصور میکنیم رؤیایی و پیشرفته باشه، بازم باید با گذشتهمون کنار بیایم.
از نظر موسیقایی زمان حالتی دایرهوار داشت. گاهی بهسرعت میگذشت، مثل اجرای “Ya Ya” که بیانسه بهراحتی از سبک جیمز براون بصورت ناگهانی وارد آوازهای یودِلمانند شد و در نهایت به وجد روحانی یک صبح یکشنبه رسید — و اینهمه رو تنها در چند ثانیه به هم دیگه پیوند زد. بهنوعی، وقتی آهستهتر پیش میرفت، حتی بهتر هم بهنظر میرسید؛ مثلاً زمانی که “Crazy in Love” رو با ریتم موسیقی go-go واشنگتندیسی کندتر اجرا کرد، و اون اعتراف عاشقانهش رو به قطعهای شفاف و دلتکوندهنده تبدیل کرد. قبل از اینکه آهنگ “Formation” منفجر بشه، اون مقدمه رو کشدار و استعاری اجرا کرد — ضربآهنگ جهنده ابتدایی آهنگ، تصویری از یک توپ لاستیکی رو تداعی میکرد که تو راهپله برج آوازها به پایین پرت شده."
2/3
彡 #Magazines | #Beyonce #Beyoncé
★ @Beyonce_Access