در نظام دیکتاتوری پاداش وفاداری، بیش از پاداش توانائی است.

دیکتاتورها دستاوردها را به حسابِ خودشان می نویسند امّا برای شکستها دیگران را سرزنش میکنند. دیکتاتورها در سطح ملی، بگیر و ببند وسیع با عناوینی نظیر جاسوس، خائن و فتنه‌گر، راه می‌اندازند. دیکتاتورها دشمن فراوان میبینند. آنها دادگاههای نمایشی راه می‌اندازند و دگراندیشان را در تلویزیون حکومتی، مجبور به اعتراف می‌کنند.

#فرانک_دیکوتر
کتاب: آداب دیکتاتوری

من این کتاب رو تموم کردم و فوق‌العاده بود.
در شمارش رؤیا، آدیچی داستان‌های به‌هم‌پیوسته‌ی چیاماکا (نویسنده سفر که درباره عشق در دوران پاندمی تأمل می‌کنه)، زیکورا (وکیلی که با مادریِ مجرد دست‌و‌پنجه نرم می‌کنه)، اوملوگور (پژوهشگری که مسائل معاصر آفریقا رو بررسی می‌کنه)، و کادیاتو (خانه‌داری که از تروما جان به در برده) رو روایت می‌کنه.
این رمان سرشار از مضامینی چون همبستگی زنان، دگرگونی فردی و هویت فرهنگیه.

از این کتاب به‌عنوان «جنگ و صلح فمینیستی» یاد شده؛ به خاطر وسعت و جاه‌طلبی‌اش. این اثر، بازگشت قدرتمند آدیچی به دنیای رمان‌نویسی بعد از سال‌ها تمرکز بر مقاله‌نویسی و سخنرانی‌هاست.

در یکی از مدارس مدرسه شهر بالتیمور، به جای تنبیه یا به دفتر مدیر فرستادن دانش آموزان، آن‌ها را به مدیتیشن دعوت ‌می‌کنند!
‌
جالب است که مدتی پس از اجرای این برنامه، میزان خشونت در دانش آموزان کاهش چشمگیری یافته است!

روشهای جالب و سنتی برای انجام برخی کارهای سخت که تماشایی است!

وقتی در انفجار بیروت «الکساندرا نجار» کودک سه‌ساله‌ی لبنانی کشته شد، پدرش در مصاحبه‌ای حرف جالبی زد؛ او رو به دوربین گفت:
دختر من شهیده نیست، شهید با علم و اختیار برای مفهومی بزرگ‌تر از همه‌ مفاهیم جانش را می‌دهد، دختر من یک قربانی است؛ قربانی جنایتی که همه‌ دولتمردان در آن شریک هستند، جنایتی بر علیه «عشق«
#ایران #بندرعباس #گمرک #شهید_رجایی #اسکله

اولش فکر کردم اقاهه یه زندانی تو آمریکاست
یه لحظه مغزم وایساد:)))
دمش گرم

🔴 غم انگیز ترین عکسی که تو حادثه بندرعباس توسط امدادگرا گرفته شد تلفنی مربوط به یکی از کارگران فوت شده بود که دختر کوچیکش بهش زنگ زده بود...

برخیزید:
ای زَنانِ مَغموم در آشپزخانه ها
آی مَردانِ ماسیده بر چَرخْ دَنده و آجُر
برخیزید:
تا رَنگینْ کمان را
کودکان به کلاسِ دَرس،
بیاورند..

✍️برتولت برشت

نمایی از نقش رستم
چاپ شده توسط یوهانس لویکن، ۱۶۸۲ میلادی
این تصویر چاپی بر اساس سفرنامه ژان ته ونو، جهانگرد فرانسوی قرن هفدهم، طراحی شده است.